Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/545 K.2021/1375

Davacı ... ve diğerleri tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 15/05/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda. 24/04/2012 tarihinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı ... şirketinin kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 07/04/2014 tarihinde temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir.

Bu karara karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 02/03/2015 tarih 2014/18932 esas, 2015/3733 karar sayılı ilamıyla karar düzeltme başvurusunun kabulü ile kararın bozulmasına hükmetmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin 09/11/2016 tarihli dilekçesi üzerine Dörken Sistem İnşaat Yapı Malzemeleri ve Geri Dönüşüm Hammaddeleri Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketinin davaya dahili davalı olarak dahil edilmesine karar verilmiştir Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda. 18/04/2017 tarihinde ...

AŞ yönünden davanın reddine,... ile Dörken Sistem AŞ yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı davalı Dörken Sistem İnşaat Yapı Malzemeleri ve Geri Dönüşüm Hammaddeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin temyiz etmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 23/12/2019 tarihinde hükmü bozmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... aleyhine açtığı davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2- Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince, Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... Otomotiv Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi yönünden davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, zarara sebebiyet veren aracın trafikte davalı ... adına kayıtlı olduğu, davacının bu kaydı esas alarak davasını, işleten sıfatıyla ona yönelttiği anlaşılmaktadır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3 ve 19. maddeleri hükümlerine göre trafik kaydı “işleteni” kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir.

Ancak trafik kaydına rağmen işletenliğin bir üçüncü kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. İşletenlik trafik kaydı adına olan kişiden müddeti muhafaza kaydı ile satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreyle kiralanması, ariyeti veya rehni gibi hallerde kiracı ariyet veya rehin alan kişiye geçmiş olur. Bu bakımdan işletenliğin kayda aykırı olarak başkasına geçmiş bulunduğu her zaman ispatlanabilir.

Fakat zarar gören kişi davasını açmadan önce işletenliğin trafik kaydında adı yazılı kişiden başkasına satış yoluyla bile olsa geçmiş olup olmadığı konusunda bir araştırma yapmakla yükümlü kılınamaz. Olağan olanı, husumetin trafik kaydında adı yazılı kişiye yöneltilmesidir. Nitekim davacı da mevcut kayda dayanarak işleten sıfatıyla ... aleyhine açmış ve onun işleten olmadığı ancak sunulan ve getirtilen delillerle belirlenmiştir.

Davalı şirket aleyhine bu davanın açılmasında davacının bir kusuru bulunmadığından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi üzerine bu davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.