Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/6890 K.2022/11148

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 17/10/2019 tarihli dilekçe ile trafik kazası sonucu meydana gelen hasar nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen 17/04/2020 günlü kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 31/08/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 6456 sayılı Kanun'la değiştirilen 30. maddesinin 12. fıkrasında; 5.000,00 TL'nin altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesin olduğu; 5.000,00 TL ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebileceği; 40.000,00 TL'nin üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.700,00 TL hasar bedeli ve 300,00 TL ekspertiz ücreti olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini istemiş ıslahla talebini 39.935,28 TL hasar, 300 TL ekspertiz ücreti olarak 40.235,28 TL'ye yükseltmiş ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulü ile 39.935,28 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı lehine hükmedilen tazminata ilişkin karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, kabul edilen miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.