Davacı vekili; müvekkilinin 15.01.2014 tarihinde zemin kat dükkan kiraladığını, taşınmazın küçük bir yer olması sebebiyle apartman önündeki ortak yer niteliğindeki alanda kafe tarzı kullanım yapabilmek için kat maliklerine müracaat ettiğini ve izin talebinde bulunduğunu, davalının da aralarında bulunduğu kat maliklerinin 17.03.2014 tarihli imzalı beyanlarıyla yetki ve izin verdiğini, müvekkilinin bu izne istinaden ortak alan niteliğindeki 43 m²'lik kısmı kullanmaya başladığını ve masraf yaptığını, ancak davalının 09.12.2014 tarihli dilekçe ile Kadıköy Kaymakamlığına şikayette bulunduğunu ve men kararı verildiğini,
davalının gerçeğe aykırı şikayeti sonucunda iş yerinin müşteri kaybettiğini, oluşan bu zarardan davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 54.347,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının, 27.03.2013 tarihinde kat maliklerinden baca için izin aldığı, daha sonra 17.03.2014 tarihinde apartmanın ön alanında kafe tarzı kullanım yapılabilmesi, çiçeklendirilmesi, ışıklandırılması, masa ve sandalye konulması için davalının da aralarında bulunduğu 22 kişinin imzası ile Kadıköy Belediye Başkanlığına başvurulduğu, ancak her izin yazısında da dükkan önünde 43 m2'lik alan üzerine ahşap kaplaması, etrafı camekan çevrili sundurma ve açılır kapanır ışıklı tente yapılmasına izin verilmediği,
bu durumda davacının yapmış olduğu masrafları davalıdan talep etmesinin hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.