Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/8110 K.2022/2361

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakemince yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının kabulüne, davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulü ile uyuşmazlık hakem heyeti kararının değiştirilerek düzeltilmesine dair verilen 21/01/2020 tarih ve 2020/İHK-1617 sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; 22/09/2016 tarihinde davacının yolcu konumunda olduğu ve davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının %14 oranında malul kaldığını, davalıya bakiye tazminat istemiyle yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 04/11/2019 tarihli dilekçesi ile talebini 83.451,46 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıya 02/11/2017 tarihinde 14.465,75 TL ödeme yapılarak zararı karşılandığını, kusur tespitine itiraz ettiklerini belirterek, başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kabulü ile 83.451,46 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 02/11/2017 ilk ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükme karşı taraf vekilleri itiraz yoluna başvurmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince; davacının vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulü ile UHH kararının vekalet ücretine ilişkin hüküm kısmının 3. bendinde yer alan “545,00 TL” rakamının “11.648,69 TL” rakamı yazılmasına, davalı vekilinin faiz başlangıç tarihine ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddi ile UHH kararının 1. bendinde geçen “02/11/2017” tarihinin “09/04/2019” tarihi şeklinde yazılarak kararın düzeltilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, uyuşmazlık hakem heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 2.725,00 TL maktu ücretin 1/5’i oranında olacak şekilde 545,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazı İtiraz Hakem Heyetince kabul edilerek, bu kez UHH kararının vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının 11.648,68 TL olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. Fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın 370.maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.