Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/8693 K.2022/2846

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 23/05/2018 tarih 2018/İHK-4071 sayılı kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı sigorta şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın davacının sürücüsü olduğu araca çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, davalı tarafından düşük maluliyet oranı ile ödeme yapıldığını, maluliyetin ve zararın daha fazla olduğunu belirterek bedel artırım dilekçesiyle birlikte 116.915,62 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; başvurunun kabulü ile 116.915,62 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 04/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının kabulü ile, davalı tarafça 04/05/2012 tarihli ödeme yapıldığını, K.T.K. 111. maddeye göre 2 yıllık süreden sonra başvuru yapıldığını, davacı tarafa ara karar ve verilen kesin süreye rağmen artan maluliyet ilişkin dosyaya bir bilgi ve belge sunulmadığından bahisle kanıtlanamayan başvurunun reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik zararı istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi ya da üniversitelerin adli tıp bölüm başkanlıklarının, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01/06/2015 tarihinden sonra Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; davacının tahkim yargılamasından önce davalo sigrota şirketine yapılan başvuru neticesinde davacıya yapılan ödemeye konu Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesi'nin 13/03/2012 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda; davacıda sağ tibia şaft kırığı kısıtlılık nedeniyle %5 oranında maluliyet oluştuğu tespit edilmiştir.

Öte yandan davacının tahkim yoluna başvururken sunduğu Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nin 31/03/2017 tarihli Adli Bilirkişi Kurulu Raporu.

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre, sağ tibia şaft kırığı maluliyetinin yanısıra, vücut yüzeyinin % 10'unu kaplayan ve plastik ameliyatla giderilemeyen keloid ve hipertrofiksikatrisler nedeniyle oluşan sekelin 1/3 ü esas alınarak % 6 oranında maluliyetin oluştuğu tespit edilmiş olup balthazard formü sonucu toplamda % 17.2 oranında maluliyetinin bulunduğu rapor edilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğtim Ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 01/12/2017 tarihli raporu.

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre,sağ tibia şaft kırığı maluliyetinin yanısıra, keloid ve hipertrofiksikatrisler nedeniyle % 6 oranında maluliyetin oluştuğu tespit edilmiş olup balthazard formü sonucu toplamda % 19.2 oranında maluliyetinin bulunduğu rapor edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince; davalı tarafından 13/03/2012 tarihli %5 maluliyeti tespit eden rapora göre ödeme yapıldığını, K.T.K. 111. maddeye göre ödemenin üzerinden 2 yıllık süre geçtikten sonra başvuru yapıldığını, davacı tarafça da artan maluliyete ilişkin dosyaya bir bilgi ve belge sunulmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan başvurunun reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir.

Ödemeye konu Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesi'nin 13/03/2012 tarihli %5 maluliyeti tespit eden raporda davacının sadece sağ tibia şaft kırığı nedeniyle oluşan maluliyetinin rapor edildiği görülmektedir. Ancak yukarıda da belirtildiği üzere tahkime başvururken sunulan 31/03/2017 tarihli ve yargılama sırasında alınan 01/12/2017 tarihli maluliyet raporlarında davacının ayrıca keloid ve hipertrofiksikatrisler nedeniyle de maluliyeti bulunduğu rapor edilmiştir.

Ayrıca Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesi'nin 13/03/2012 tarihli %5 maluliyeti tespit eden raporun incelemesinde raporun hangi yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlendiği de raporda yazılı olmayıp rapor bu yönüyle usule uygun düzenlenmiş bir rapor da değildir. Bu durumda usule uygun düzenlenmeyen rapor yönünden K.T.K. 111.maddesinin uygulama alanı bulması mümkün değildir.

O halde İtiraz Hakem Heyetince, davacının muayenesi yapılarak, tedavi evraklarının tetkiki ile yukarıda belirtilen 13/03/2012 tarihli, 31/03/2017 tarihli ve 01/12/2017 tarihli maluliyet raporları irdelenerek davacıda keloid ve hipertrofiksikatrisler olarak tespiti yapılan maluliyetin gelişen (artan) maluliyet olup olmadığı yönünde değerlendimesi yapılmak suretiyle,

Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıklarından olay tarihinde yürürlükte olan kaza tarihinde yüyürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.