Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/8702 K.2022/1016

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10/09/2019 tarih 2019/İHK-12067 sayılı kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın kusuru nedeniyle gerçekleşen trafik kazasında sigortalı araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, iş gücü kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 197.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL bakıcı gideri, 2.000,00 TL yol gideri ve 800,00 TL rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle birlikte sürekli iş göremezlik yönünden talebini 357.000,00 TL’ye yükseltmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; başvuran tarafından sigorta şirketine başvuru yapılırken Sağlık Kurulu Raporunun sunulmadığı, ancak Sigorta Tahkim Komisyonu'na müracaat aşamasında 07/11/2018 tarihli Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen raporun sunulduğu görülmek ile bu halde her ne kadar dava şartının sonradan tamamlandığı düşünülebilecek de olsa başvuranın tedavisinin devam ettiği ve mevcut raporda maluliyet oranının sürekli olup olmadığına dair bir açıklamanın da yer alamaması karşısında,

dava şartının yargılama sırasında da tamamlanamadığı görüldüğü gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 115. maddesi “(1) Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.

(2) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.

(3) Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse,

başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez.” düzenlemesini içermektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Dosyanın incelenmesinde, davaya konu trafik kazası neticesinde davacının davalı ... şirketine başvuru yaparken sunduğu 28/04/2018 tarihli Ankara Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi durum bildirir sağlık kurulu raporunun "davacıda C 7 fraktürü nedeniyle beyin sapı tutulması, inme, hasta sözlü uyarılara göz kırpma ile yanıt veriyor, konuşma yok, dışardan beslenme var, hastaya nörolojik açıdan ek önerimiz bulunmamaktadır." şeklinde düzenlendiği görülmektedir.

Bu durumda davacıda ağır bir maluliyetin bulunduğu ve yatarak tedavisinin devam ettiğinden durum bildirir raporu verildiği anlaşılmaktadir.

Diğer yandan davacı tarafça tahkim başvurusu sırasında sunulan rapor olan Selçuk Üniversitesi Tıp Fakiltesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 07/11/2018 tarihli rapor ise; kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmiş olup davacıda %99 oranında maluliyet oluştuğu, sürekli bakıcıya ihtiyacı olduğu, kırıkları yönünden 18 ay iyileşme süresi olduğu görülmektedir.

Davacı tarafça ayrıca aynı yerden alınan 22/05/2019 tarihli ek raporda ise; kişide meydana gelen arızaların %99 oranında tüm vücut fonksiyon kaybına neden olması” durumunun kalıcı maluliyet ve sürekli iş görmezlik anlamında olduğu, kollarda ve bacaklarda kısmi güç kaybı, kasların normal elastikiyetini kaybetmesi durumu için; nörolojik açıdan yapılabilecek bütün tedavilerin yapılmış ve yapılmakta olup ek tedavi önerisi olmadığı, beyin ve sinir cerrahisi açısından yapılabilecek bütün işlemler yapılmış olup ek herhangi bir tedavi girişim endikasyonu olmadığı,

fizik tedavi açısından hastanın aktif rehabilitasyon potansiyeli olmadığı anlaşılmakla şahsın tedavi ile durumunda düzelmemnin tıbben beklenmediği tespit edilmiştir.

Bu durumda İitraz Hakem Heyetince, davacı tarafça sunulan Selçuk Üniversitesi Tıp Fakiltesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 07/11/2018 tarihli raporun usule uygun olarak düzenlendiği ve Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinde HMK çerçevesinde tahkim yargılaması yapılacağının belirtildiği hususları dikkate alınarak Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 07/11/2018 tarihli raporun hükme esas alınması ile yapılacak tahkikat neticesinde hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.