Davacı vekili; gençlik parkı konuk evi kabul salonu dekorasyonu ve tefrişi malzemesi işi ile ilgili olarak belediye müfettişleri tarafından düzenlenen 20/05/2011 tarihli ve 43 sayılı raporda, 1.550.619,00 TL'lik fazla ödemeye konu tutar tespit edildiğini, bu tutarın yüklenici firmaya ödenmesi halinde kamu zararı oluşacağının 23/05/2011 tarih ve 2011/323 sayılı başkanlık makamı olurlu yazı ile mali hizmetler dairesine bildirildiğini, kamu zararı oluşacağı bilinmesine rağmen mali hizmetler dairesi başkanlığı yetkililerince farklı tarihlerde yüklenici firmaya toplam 3.045.705,15 TL KDV dahil yasal kesintiler hariç fazladan ödemeler yapıldığını,
ödenen bu miktardan KDV düşülüp de firmanın alacağı var denerek çek hesabına fazladan yatırılan 309.120,86 TL ile 156.000,00 TL kesin teminat gelir kaydı bedelinin de ödenmesi ile toplamda 2.273.408,39 TL kamu zararının oluştuğunu belirterek 2.273.408,39 TL'nin faizi ile davalılardan birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, gider şube müdürlüğünün ödeme talimatı alan konumunda bulunduğunu, harcama yetkisinin bulunmadığını, müvekkilinin mali hizmetler daire başkanı olmadığı gibi hiç bir tarihte bu makama vekalet etmediğini, teftiş kurulu başkanlığının ödeme yapmayın şeklindeki yazısının müvekkiline havale ya da tebliğ edilmediğini, Ankara CBS'nin kamu zararı bulunmadığından takipsizlik kararı verdiğini, ayrıca yükleniciye karşı açılan davanın da yüklenici lehine sonuçlandığını belirterek ortada kamu zararının da bulunmaması nedeniyle açılan davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili; savcılık tarafından takipsizlik kararı verildiğini, müfettiş raporuna itibar edilemeyeceğini, mali yönetim kanununa göre mali hizmetler daire başkanının düzenlenen ve kabul edilen hakedişleri ödemek dışında bir seçeneğinin olmadığını, yüklenicinin kamu ihalelerinden yasaklanmasına karşı açtığı davanın yüklenici lehine sonuçlandığını, ortada bir kamu zararının gerçekleşmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek haksız davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların yapmış oldukları işlemlerde 5018 sayılı kanunun 61. maddesi gereğince muhasebe hizmeti ve muhasebe yetkilisinin yetki ve sorumluluklarının ödeme aşamasında ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde, yetkililerin imzası, ödemeye ilişkin ilgili mevzuatında sayılan belgelerin tamamlanması,
maddi hata bulunup bulunmadığının, hak sahibinin kimlik bilgilerinin doğruluğunu kontrol etmek ile yükümlü oldukları, davalıların sayılan bu işlemleri tam olarak yerine getirdikleri, hakediş ve ödeme emri belgesinin harcama birimi ve harcama yetkilisince 2010 yılında ödeme birimi (saymanlık) mali hizmetlere gönderilmesi ile bütçe giderinin gerçekleştirildiği, hatta 2011 yılında 1. ve 2. aylarda kısmı ödeme yapıldığı, belediye müfettişlerinin talebi üzerine incelemenin teftiş sonuna kadar ödeme işlemlerinin durdurulduğu,
teftiş raporunun düzenlenmesinden sonra gerek teftiş raporunda gerekse de teftiş raporu sonucu mali sorumlu harcama birimi ve harcama sorumlusu etüt projeler dairesi başkanlığı ile yapılan yazışmalarda mevcut alacakla ilgili daha önceki hak ediş ve ödeme emri belgelerinin iptalinin istenilmediği ya da düzeltici yeni bir belge gönderilmediği anlaşıldığından davalıların görevi kötüye kullanma veya davacı idareyi zarara uğratma yönünde herhangi bir kusurlu eylemlerinin bulunmadığı,
görevlerini yetkileri çerçevesinde yasalara uygun şekilde yerine getirdikleri, ceza mahkemesinde de görevi kötüye kullanma suçunu işlemediklerinin kesin olarak tespit edildiği, bu yönünde mahkemeyi bağlayıcı olduğu hususları değerlendirilerek açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 01/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.