Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/939 K.2021/2164

Taraflar arasındaki kurum zararından kaynaklanan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Malatya Devlet Hastanesinin elektrik kablolarının, davalı ... Belediyesi ile diğer davalı .... İhracat A.Ş. tarafından yürütülen trambüs çalışması sırasında koparıldığını, bu nedenle on üç saat boyunca elektrik kesintisi yaşandığını, hastane jeneratörlerinin çalıştırılması nedeniyle 6.000 litre yakıt harcandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla hastanece harcanan jeneratör yakıt bedeli olan 20.865,73 TL’nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuş, 18/01/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 25.960,23 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili; husumet itirazlarının olduğunu, meydana gelen zarardan ihbar olunan ....’nin sorumlu tutulması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı .... İhracat A.Ş. vekili; davacı kurumun taraf ehliyetinin olmadığını, husumet ve yetki itirazında bulunduklarını, müvekkili şirketin trambüs yapım işinde gereken dikkat ve özeni gösterdiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 25.960,23 TL'nin olay tarihi olan 26/04/2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna verilmesine dair hüküm, davalı .... İhracat AŞ vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Daire’nin 02/06/2020 tarihli 2018/4633 Esas-2020/1504 Karar sayılı ilamında özetle “...davacı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun, olağanüstü hal kapsamında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname ile hak ve alacaklarının Sağlık Bakanlığı’na devredildiği anlaşıldığından,

mahkemece bu konuda değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.” şeklindeki gerekçesi ile hüküm bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek ve Sağlık Bakanlığının davacı sıfatıyla davaya katılması sağlanarak yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 25.960,23 TL'nin olay tarihi olan 26/04/2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen

tahsili ile davacı ... Bakanlığına verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı .... İhracat AŞ vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı . ... İhracat AŞ vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kurum zararından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yargılamaya hâkim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi”, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun(HMK) 26. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda; davacı vekili sunduğu dava dilekçesinde, davalılar tarafından yürütülen trambüs çalışması sonucu hastanenin elektrik kablolarının kopması nedeniyle on üç saat boyunca elektrik kesintisi yaşandığını ve 6.000 litre jeneratör yakıt bedeli harcandığını ileri sürerek davacı kurumun uğradığı toplam zarar miktarı olan 20.865,73 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece benimsenen makine mühendisinden alınan bilirkişi raporunda ise 7.150 litre üzerinden jeneratör yakıt bedeli hesaplanarak 25.960,23 TL kamu zararının oluştuğu kanaatine varılmıştır.

Davacı vekilinin her ne kadar 18/01/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 25.960,23 TL'ye yükseltmişse de dava dilekçesinde 6.000 litre jeneratör yakıt bedeli üzerinden hesaplanan 20.865,73 TL kamu zararının tahsili talebinde bulunduğu görülmüş, davacının harcanan yakıt miktarına ilişkin talebinin aşılarak bilirkişi raporunda 7.150 litre üzerinden hesaplama yapıldığı ve mahkemece bu miktar üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece; davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği harcanan 6.000 litre yakıt bedeli üzerinden hesaplama yapılmasına ilişkin talebi ile bağlı kalınarak 20.865,73 TL’nin tahsiline ilişkin karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.