Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9393 K.2022/9090

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı kaza sonucunda bu araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır biçimde yaralanıp % 55 oranında malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 100,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; husumet itirazında da bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; poliçe limiti olan 57.500,00 TL'yi davacıya ödediklerini ve sorumluluklarının son bulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davalı ... tarafından davadan önce davacıya yapılan ödemeyle maddi zararın karşılandığı ve davacının karşılanmamış zararı kalmadığı anlaşıldığından, maddi tazminat isteminin reddine; 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen karara karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; İstinaf Mahkemesi tarafından; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44/1. maddesi ile, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesinde yer alan 40.000,00 TL tutarındaki temyiz sınırı, 01/01/2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TL'ye yükseltilmiştir.

Davacı lehine hüküm altına alınan tazminat miktarı (10.000,00 TL) anılan sınırın altında kaldığı ve temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden; davalı ... vekilinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesi hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.