Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9797 K.2022/11800

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükme karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf yasa yoluna başvurulduğu; davalının istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın 24.08.2008 tarihinde motosiklet kullanırken tek taraflı kaza sonucu vefat ettiğini, motosikletin ... poliçesi bulunmadığını, olay nedeniyle eşi ve çocuğunun destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zarar görenin kusurundan dolayı tazminat istenemeyeceğini, zarar görenin kusurlu davranışı durumunda tazminattan indirim yapılacağını, motosikletin kasksız kullanılması durumunda müterafik kusur indirimi yapılacağını, teminat limiti dahilinde sorumlu olabileceklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, zorunlu mali mesuliyet poliçesi olmayan motosikletin tek taraflı kaza yaptığı, davacıların murisinin vefat ettiği, davacıların 3. kişi olarak davalıdan talepte bulundukları, TBK’nın 53. maddesine göre, ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin ölüm nedeniyle uğradığı zararı talep edebileceği, kaza tarihi nazara alındığında desteğin kusur oranının esasa etkili olmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacı ... Moral için 97.000,00 TL’nin, davacı ... için 28.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı tarafından istinafa başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinin, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, zorunlu mali sorumluluk sigortasının, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının, davacı ... yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye mMahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir.

Mahkemece; davacı ... için 28.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı yönünden temyiz edilen karar, tazminat miktarları itibariyle kesin nitelikte olup bu nedenle davalı vekilinin bu davacı yönünden temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının, davacı ... Moral yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf incelemesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Dava, trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir.

Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda destek, gelirden eşi ile birlikte 2’şer pay alırken, çocuklara birer pay verileceği, yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocukların her birine 1’er pay, ana ve babaya 1’er pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay, eşe 2 pay esasına göre %50 pay desteğe, %50 pay eşe verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, dosya kapsamında mevcut nüfus kaydında müteveffa ...’ın anne ve babasının yaşadığı anlaşılmakla hükme esas alınan bilirkişi raporunda anne ve babanın payı dikkate alınmadan hesaplama yapılmıştır.

Ayrıca davacı 01.01.2018 tarihinde yeniden evlendiği halde mahkemenin hükme esas aldığı hesap raporunda davacının muhtemel bakiye ömür süresinin tamamı için tazminat hesabı yapılmıştır. Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda ifade edilen amaç ve kapsamı karşısında; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; destek alacaklısı olan davacının ancak eşinin ölüm tarihi ile kendisinin yeniden evlendiği tarih aralığı için tazminata hak kazanabileceği gözetilmelidir

Buna göre mahkemece davacı ... için, desteğin anne ve babasının da destek payları nazara alınarak davaya konu kaza tarihi ile davacının yeniden evlendiği tarih arasındaki süre için tazminatın hesaplanması hususlarında, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden (hükme esas alınan rapordaki veriler kullanılarak) ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.