Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9816 K.2022/13839

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 25.05.2013 tarihinde davalı .... tarafından trafik sigortalı araç ile müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu trafik sigortası olmayan aracın karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talebini 91.905,44 TL’ye yükseltmiştir. Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabülü ile. 6.601,40 TL geçici iş göremezlikten kaynaklanan tazminat ile 85.304,04 TL daimi iş gücü kaybından doğan tazminat olmak üzere toplam 91.905,44 TL tazminatın poliçe limitleriyle sınırlı olmak kaydıyla davalılardan (Davalı ...

73.524,36 TL'sinden sorumlu olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsiline ve anılan tazminatlara davalı ... yönünden 10.10.2014 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden 27.08.2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, ... yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş;

karara karşı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının,

HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına ve davanın kısmen kabülü ile 6.601,40 TL geçici iş göremezlikten kaynaklanan tazminat ile 85.304,04 TL daimi iş gücü kaybından doğan tazminat olmak üzere toplam 91.905,44 TL tazminatın poliçe limitleriyle sınırlı olmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve anılan tazminatlara davalı ... yönünden 10.10.2014 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden 27.08.2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Davacı kaza tarihinde 17 yaşında olup, adli tıp uzmanı bilirkişi heyeti raporuyla kazadaki yaralanması nedeniyle iyileşme süresi 9 ay olarak saptanmış; Bölge Adliye Mahkemesince 6.601,40 TL geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmiştir.

Davacının kaza tarihindeki yaşı itibariyle, kazanç getiren herhangi bir işte çalışması sözkonusu olamayacağı ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğine göre; davacı için hesaplanan geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-2918 sayılı KTK'nun 87/1. maddesinde "Yaralanan veya ölen kişi, hatır için karşılıksız taşınmakta ise veya motorlu araç, yaralanan veya ölen kişiye hatır için karşılıksız verilmiş bulunuyorsa, işletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin sorumluluğu ve motorlu aracın maliki ile işleteni arasındaki ilişkide araca gelen zararlardan dolayı sorumluluk, genel hükümlere tabidir" düzenlemesine yer verilmiş; aracın hatır için verildiği ya da hatır için taşıma yapılan durumda oluşacak zararlarla ilgili değerlendirmenin genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Anılan kanun hükmünün atıf yaptığı genel hükümler, Türk Borçlar Kanunu'nun sorumluluğa ilişkin hükümleri olup, böylesi durumda 6098 sayılı TBK 51. maddesi uygulama alanı bulacaktır.

Davaya konu trafik kazasında, davacı ...’ın, dava dışı Yücel Balaba'ın sevk ve idaresindeki trafik sigortası olmayan araçta yolcu olarak bulunduğu görülmektedir. Soruşturma aşamasında, trafik sigortası olmayan araçta yolcu olarak bulunan Mustafa Balaban’ın ifadesinden, araç sürücüsünün abisi olduğu, davacının ve dava dışı araçta bulunan diğer yolcuların ise arkadaşları oldukları anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinden, somut olayda davacının trafik sigortasız araçta hatır için taşındığının kabulü gerekir.

Bu durumda, somut olayda hatır taşıması bulunduğu kabul edilerek tazminattan Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca % 20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmadığı, özellikle taşınanın yararına bir taşıma yapıldığının ispat edilemediği bu nedenle hatır indirimi yapılmasına gerek olmadığı,

ayrıca geçici güç kaybına uğrayan kişinin çalışmayan ve kazanç elde etmeyen birisi olsa dahi, geçici iş göremezlik süresince günlük yaşamını sürdürürken daha fazla güç (efor) sarf edeceği bu nedenle geçici güç kaybı tazminatı isteme hakkına sahip olduğu hususu da dikkate alıdığında usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.