Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9834 K.2022/12595

Taraflar arasındaki trafik kazasına bağlı maddi tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin kabulü ile davanın reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Dosya kapsamından; davacının, belirsiz alacak talepli olarak 100,00 TL maddi tazminat talep ettiği, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, davalının istinaf talebi üzerine bölge adliye mahkemesince davanın tümden reddine karar verildiği ve davacı yönünden, kabul edilmeyen yani temyize getirilen miktarın 100 TL olduğu ve yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacının temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.