Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/10903 K.2022/14817

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası sonunda itirazın kabulüne dair verilen İtiraz Hakem Heyetinin 27/10/2020 2020/İHK-23139 günlü kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine

karar verilmiş, davacı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacının vaki itirazlarının kabulü ile 30/06/2020 tarih 2020/E.8191, 2020/K 55975 sayılı Sigorta Hakemi Kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm oluşturulmasına, başvurunun kabulü ile 39.999,00 TL daimi iş göremezlik tazminatının 08/01/2020 tarihinden itibaren işeyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, anılan karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hesap bilirkişi raporunda davacı tarafın talep edebileceği maddi tazminat miktarı 43.229,91 TL olarak hesaplanmış olup, davacı vekili 20/10/2020 tarihli ıslah dilekçesinde bu bedelin 3.230,91 TL'sinden feragat ettiklerini belirterek tazminat talebini 39.999,00 TL'ye yükseltmiştir. Davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı yönünden karar kesin nitelikte olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.