Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/11154 K.2025/9875

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı davalıya ait aracın alkollü ... sevk ve idaresindeyken yaralalanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası olduğunu, sigortalı araçtaki yolcuların kazada yaralandığını, ... (...)'a 111.987,51 TL, ...'a 20.374,42 TL tazminat ödendiğini, müvekkili şirketin 34 ...

945 plakalı karşı araçta mezkur kazada yaralanan ...'a ödenen tazminat tutarının sigorta ettiren ...'dan rücuen tazmini için Kadıköy 4.Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, 2011/428 Esas 2012/268 Karar sayılı dosya ile karara çıktığını;

"sigortalı aracı sevk ve idare eden ...'nun iş bu kazaya münhasıran alkol etkisi altında sebebiyet verdiği yönündeki bilirikişi raporuna istinaden ... müvekkil şirketin ödemiş olduğu tazminata mahkum edildiği" şeklinde karar verildiğini, müvekkili şirketin diğer kazazedelere maluliyet tazminatları olarak toplam 132.361,93 TL ödediğini, kazanın sigortalı aracın alkollü sürücüsü ... sevk ve idaresindeyken gerçekleştiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları madde 4 uyarınca sigortalıya rücu etme gereği hasıl olduğunu, İstanbul Anadolu 19. İcra Müdürlüğünün 2013/8469 sayılı dosyası ile yapılan icra takibine itirazın iptaline,

takibin devamına, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatı ile yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı trafik sigortacısının müvekkiline rücu etmesini gerektirecek bir durum söz konusu olmadığını, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediği, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığı, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda sigortacının rücu hakkının varlığının kabulü gerektiği, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği iddiasının davacı ... tarafından ispatı gerekmediği,

dava dilekçesinde belirtilen Kadıköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/428 esas ve 2012/268 karar sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunun hukuka aykırı olduğunu, hükme dayanak yapılmasının mümkün olmadığını, anılan bilirkişi raporunda müvekkiline ait araç sürücüsünün alkol oranıyla ilgili yapılan değerlendirme ve tespitlerin hatalı olduğunu,dava konusu kazanın münhasıran müvekkiline ait araç sürücünün alkollü olması sebebiyle meydana gelmediğini, dava konusu olayın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediği alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının tespiti için nöroloji uzmanı,

hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği ve rücu şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davalının 132.361,92 TL asıl alacak ve 881,20 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 133.243,13 TL tutarlı alacağa yönelik icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, alacağın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle davacı lehine icra inkar tazminatı ödenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının maliki olduğu aracın sürücüsü ...'nun kazanın meydana gelmesinde %75 oranında, dava dışı aracın sürücüsü ...'ın %25 oranında kusurlu olduğunun, nöroloji uzmanı bilirkişinin de dahil olduğu bilirkişi kurulu raporuyla belirlendiği, mahkemece de bu kusur oranlarının kabul edildiği,

kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği olayda, ZMSS olan davacının, sigortalısı olan davalıya rücu edebilme koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzman bilirkişi doktordan aldırılan 05.12.2016 tarihli raporda sürücünün 0.86 promil olarak yasal düzey üzerinde alkol araç kullanmasının güvenli araç kullanmayı bozan bir durum olması ve kazanın münhasıran alkollü araç kullanımından kaynaklanan bir eylem olması nedeniyle sürücü ...'in %75 diğer sürücü ...'ın %25 oranında kusurlu olduğu, Kadıköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/428 Esas ve 2012/268 karar sayılı dosya ile; kazanın araç sürücüsünün alkollü olması sebebiyle meydana geldiğinin belirlendiği,Bölge Adliye Mahkemesinin ne şekilde kazanın münhasıran alkolün etkisinde olmadığına kanaat getirdiğinin anlaşılamadığı, dosyada mevcut bilirkişi raporları incelendiğinde de kazanın münhasıran alkolün etkisinde gerçekleştiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile teminat altına aracın sürücüsünün alkollü olması sebebiyle ödenen zararın rücuen tazmini talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR