Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/11356 K.2022/15855

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 06.09.2019 tarih 2019/İHK 11199 sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 25.03.2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada davalının ...'si olduğu araç içerisinde yolcu konumunda olan müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.900,00 TL sürekli işgöremezlik, 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı olmak üzere 16.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 256.670,19 TL'ye yükseltmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiş; bu karara davacı vekili, İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davacının itirazlarının kabulü ile 02.05.2019 tarihli ve K-2019/33831 sayılı Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 256.670,19 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.03.2018 itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta kuruluşundan alınarak davacıya verilmesine, 100,00 TL geçici iş göremezlik taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı ...'ın itfaiye eri olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, olayın iş kazası kapsamında olma ihtimaline binaen davacıya 25.03.2014 tarihinde geçirmiş olduğu kaza nedeniyle, SGK Başkanlığı’nca rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak ödeme yapılmışsa rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı tarafından ödenen 1.140,00 TL adli tıp rapor ücretinin davalı taraftan talep edildiği ve ödemeye ilişkin dekontun sunulduğu, davalının bu kalemden sorumlu olmasına karşın İtiraz hakem heyetince, rapor ücretine hükmedilmediği anlaşılmakla kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.