Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/12221 K.2025/66

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.03.2019 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklet ile sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen başka bir aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 94.954,46 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davacıya 17.12.2021 tarihinde 44.040,00 TL tazminat ödediğini, davacının bakiye tazminata ilişkin talebinin reddi gerektiğini, davacının davaya konu trafik kazasının olduğunu ve kimliği belirlenemeyen sürücünün kusurunun bulunduğunu ispat etmesi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminat talebi yönünden konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bakiye yönünden başvurunun kabulü ile 89.954,46 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 18.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının reddine, davacı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, başvurunun kabulü ile 94.954,46 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 18.10.2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalının davacıya 17.12.2021 tarihinde 44.040,00 TL tazminat ödediğini, davacının bakiye tazminata ilişkin talebinin reddi gerektiğini, aksi kanaatte olunması halinde ise söz konusu ödemenin ödeme tarihindeki verilere göre yeterli olup olmadığının değerlendirilmesi, yeterli olmadığının anlaşılması halinde güncellenerek hesaplanan tazminattan tenzil edilmesi,

davacının davaya konu trafik kazasının olduğunu ve kimliği belirlenemeyen sürücünün kusurunun bulunduğunu ispat etmesi gerektiğini, kusur oranının hatalı olduğunu, maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması,

tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, aktüer bilirkişi raporunda davacının askerlik süresinde gelir elde edemeyeceği dikkate alınmaksızın bu süre için de tazminat hesaplanmasının hatalı olduğunu, İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacı vekilinin itirazının kabulü ile tazminat miktarının artırılmasına karar verilmesinin doğru olmadığını, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu, yasal faize ve davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalının davacıya yaptığı ödemenin yeterli olmamasına, ödenen tutarın hesaplanan tazminat miktarından mahsup edilmesi suretiyle davacının bakiye tazminat alacağının belirlenmesine, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden olay tarihinde sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı kaza sonucu davacının yaralandığının anlaşılmasına,

hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunun oluşa uygun ve denetime elverişle olmasına, davacının yolcu olup meydana gelen kazada kusurunun bulunmamasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun hazırlanmasına, davacının müterafik kusuru bulunduğuna ilişkin delil olmamasına, davacının davalının sorumlu olduğu plakası tespit edilemeyen araçta yolcu olmamasına göre davalı lehine hatır taşıması indirimi yapılamayacağının anlaşılmasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, davacı vekili tahkim yargılamasından önce davalıya 06.10.2021 tarihinde başvuruda bulunmuş olup, İtiraz Hakem Heyetince 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 99 uncu maddesi uyarınca davalının 18.10.2021 tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek, hükmedilen tazminata bu tarih itibariyle faiz işletilmesine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 99 uncu maddesinde "Sigortacılar, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar." hükmü bulunmaktadır.

Buna göre davalının 19.10.2021 tarihinde temerrüde düştüğü anlaşılmış olup, hakem heyetince hükmedilen tazminata 18.10.2021 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR