KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/12460 E., 2025/2955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2020/1370 E., 2022/497 K.
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/544 E., 2019/1029 K.
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 7.873,58 TL maddi tazminata, 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili, davalı ...Ş. vekili, davalı ...ş. vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesisine maddi tazminat davasının davalı ... Sigorta A.Ş. Bakımından husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar bakımından 8.223,58 TL maddi tazminata, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
1.Vekâletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davacı vekili 31.01.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.
Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 8.223,58 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminat olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/12460, K. 2025/2955, 20 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama