Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/126 K.2024/5122

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.03.2016 günü meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını ve %11 oranında çalışma gücü kaybı ve 9 aya kadar geçici iş göremezlik süresi belirlendiğini, Cumhuriyet Başsavcılığında gerçekleşen uzlaşma tutanağında maddi ya da manevi tazminat talebinin uzlaşmaya konu olmadığını, davacının geçirmiş olduğu kaza nedeni ile uğramış olduğu 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında uzlaşma söz konusu olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının olayın asıl faili konumunda bulunan sürücü ... ile uzlaşmış olduğu, yine uzlaşmanın iptalinin istendiğine ilişkin bir delil ve beyanın da ileri sürülmediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının yalnızca kendisine ait motosikletin yediemin otoparkında bulunması nedeni ile 300,00 TL otopark ücreti üzerinden uzlaştığını, uzlaşma tutanağında kazaya ilişkin maddi ya da manevi tazminat talebinin uzlaşmaya konu olmadığını, olayda kusurlu aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile davalı tarafından sigortalanmış olduğunu, davalı şirketin sigorta teminat limitleri dahilinde cismani zarardan sorumlu olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Kazanın 21.03.2016 tarihinde meydana geldiği, davacının kaza sonucu yaralandığı, kazaya karışan aracın sürücüsü ... ile davacı arasında, uzlaştırmacı huzurunda 05.05.2016 tarihinde adliye binasında bulunan uzlaşma bürosunda yüz yüze görüşme ve uzlaşma müzakereleri yapıldığı, davacının araç otopark ücreti olarak ödediği 300,00 TL yi talep ettiği, şüphelinin istenilen meblağı kabul edip, uzlaştırmacı bilirkişi huzurunda 300,00 TL'sini teslim ederek, edimini yerine getirdiği,

Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2016 tarihli, 2016/1499 soruşturma nolu dosyasında CMK'nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma nedeniyle KYO karar verildiği, 29.04.2016 tarihli uzlaşma teklif formunda CMK'nın 253 üncü maddesinde düzenlenen uzlaşmaya ilişkin hükümlerin yazılı olduğu, davacının uzlaşmanın mahiyeti, uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçlarını anladığı, formun bir örneğini aldığına dair tutanakta imzasının bulunduğu, imza inkarında bulunulmadığı, kaza tarihi ile uzlaşma tutanağının düzenlendiği tarih arasında geçen süre ve soruşturma kapsamında davacının durum hakkında bilgi sahibi olduğunun anlaşıldığı,

özgür iradesi ile davacının imzaladığı uzlaşma tutanağının ilam niteliğinde olduğu araç sürücüsü ile yapılan uzlaşmanın davalı ... şirketine sirayet etmesine göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma tutanağında uzlaşma konusunun "300,00 TL'lik otopark ücreti" olduğunun net bir şekilde belirtildiğini, davacının uzlaşırken cismani zarara ilişkin bir beyanda bulunmadığı gibi uzlaşılan 300,00 TL'nin de zaten davacının uğradığı zararı karşılamadığının aşikâr olduğunu, somut olayda davacının uzlaşma saikinin cismani zarara ilişkin değil 300,00 TL'lik otopark ücretine ilişkin olduğunu, uzlaşma konusu edim, park ücreti iken, davacının uğradığı cismani zararın da "uzlaşılan park ücreti" içerisine sokulmasının ve asılın dolayısı ile sigorta şirketinin sorumluluğunun bittiğinin kabul edilmesinin mümkün olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın motosiklet sürücüsü olan davacıya çarpması sonucu oluşan trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası, Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/43 Esas 2023/141 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesince Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sırasında tarafların uzlaşması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası gereğince tarafların uzlaştığı, davacının uzlaşma sırasında herhangi bir alacağının kalmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

18.10.2023 tarihli ve 32343 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararı ile 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değiştirilen 253 üncü maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin “Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz;…” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Şu durumda, İlk Derece Mahkemesince, yukarıda açıklanan iptal hükmü uyarınca işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,