Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/1282 K.2024/12103

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ING Bank A.Ş ile dava dışı ... San. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmeleri uyarınca şirketin kredi kullandığını, kullanılan kredide davalı ...'nun kefil sıfatı ile sorumlu olduğunu, kullanılan kredinin ödenmediğini, borçlu ...'nun icra dosyası kanalıyla malvarlığı sorgusu yapıldığını ve kendi adına kayıtlı olan Bursa İli, .... İlçesi, ... Mahallesi, 2541 Ada, 21 Parsel, B Blok, 1. Kat 7 numaralı Bağımsız Bölüm'ü 14.12.2016 tarihinde diğer davalı ...'e satıp devir ettiğinin tespit edildiğini, taşınmazın değerinden çok düşük bir miktara satıldığını belirterek davalılar arasında gerçekleşmiş olan tasarrufun İİK 278 inci maddesi vd. hükmü uyarınca iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu gayrımenkulü Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında yapılan açık artırmaya katılarak cebri icra yoluyla satıştan aldığını, bu davada tasarrufun iptali şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu Bursa İli ... İlçesi ... Mah. 2541 Ada 21 Parsel, 7 numaralı bağımsız bölümün müvekkili tarafından diğer davalı ...'e satıldığı iddia edilmiş ise de taşınmazın Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip neticesinde açık artırma ile satıldığını, borçlunun yapmış olduğu bir tasarruf olmadığından tasarrufun iptali davasına konu olamayacağını, dava konusu taşınmazın üzerinde davacı şirketin (temlik eden INGBank'ın) haczinin bulunduğunu, tasarrufun iptali davasının şartlarının oluşmadığına belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu gayrımenkulün Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/11941 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip neticesinde açık artırma ile satıldığı, borçlunun yapmış olduğu bir tasarruf olmadığı, yapılan bu işlemin tasarrufun iptali davasına konu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; muvazaa ve namı müsteara dayalı herhangi bir araştırma yapılmadığını, ihaleden borçlu adına alınıp alınmadığının araştırılmadığını, davalıların aynı sektörde çalıştıklarını, birbirlerinin durumunu bilen konumunda olduklarını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış, tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu gayrımenkulün cebri icradan yapılan satış sonucunda davalı ... tarafından satın alındığının anlaşılmasına, davacı tarafından dava dilekçesinde namı müstear iddiasının ileri sürülmemesine ve davalı tarafından iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında talebin kabul edilmemesine göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR