Hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 26.02.2020 tarih 2019/2722 Esas ve 2020/2144 Karar sayılı ilamında; “davalı .... San. A.Ş. vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine, tarafların kusur durumlarının tespiti için ATK, İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum ve kuruluşlardan seçilecek bilirkişi heyetinden, davalıların itirazlarının değerlendirildiği ayrıntılı,
gerekçeli ve denetime açık rapor alınması ve davacı için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tesbit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre davacının daimi maluliyet oranının ve özellikle RA rahatsızlığı bakımdan da kazayla illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin doğru olmadığı” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının maddi tazminat talebi yönünden davanın konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 23/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve .... San. A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.