Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/1308 K.2022/11774

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili, davalı ... A.Ş. vekili, davalı .... Tic. ve davalı ... Müteahhitlik temsilcileri tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 09/05/2012 tarih, 2011/5722 Esas ve 2012/8196 Karar sayılı ilamında özetle; davaya konu olayın davalılardan ... A.Ş. ile ... İnşaat arasında yapılan sözleşme uyarınca kaldırım onarım ve yapımı işinin yapıldığı sırada meydana geldiği, davalı ...

Müteahhitlik - ...'ın da alt yüklenici konumunda olduğu, ölümle sonuçlanan davaya konu olayın bu işin yapıldığı yerde ve davalı sürücü ... tarafından sevk ve idare edilen kamyonun kumu boşaltmasından hemen sonra meydana geldiği dikkate alındığında, bu davalıların da işin yapıldığı yerde gerekli önlemleri alıp almadıkları ve bu nedenle kusurları bulunup bulunmadığı değerlendirilip, bu konuda konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden görüş alınarak karar verilmesi; ... hakkında yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin vazgeçme nedeniyle reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle, davacı anne baba için 10.000,00'er TL ve diğer davacılar için 7.500,00'er TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ... Madencilik, ... A.Ş, ... İnş. Taah. Tic.- ..., ... Müteahhitlik- ...'dan tahsiline; davalı ... A.Ş aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine; davalı ... Belediyesi aleyhine açılan davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... A.Ş. vekili, davalı ... Taah. Tic. ve davalı ... Müteahhitlik temsilcileri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... Müteahhitlik temsilcisinin temyiz talebi yönünden; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi yasal sürede verildiği halde, temyiz karar harcının eksik yatırıldığı ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği; davalı firma temsilcisine (vekili istifa etmiş olduğundan) eksik harcın 7 günlük kesin sürede yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıranın tebliğ edildiği; davalı temsilcisinin muhtıra ile verilen kesin sürede eksik harcı tamamlamadığı görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 344. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin uygulanmasına rağmen, davalı temsilcisinin 7 günlük kesin sürede eksik temyiz karar harcını yatırmamış olması karşısında; davalı temsilcisinin temyiz isteminin reddi yönünde mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı ... Müteahhitlik temsilcisinin, kesin sürede eksik temyiz karar harcını ikmal etmemiş olması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; davacılar için manevi tazminatın takdirinde TBK'nın 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... Taah. Tic. temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafın talep ettiği toplam 100.000,00 TL'lik manevi tazminatın toplam 35.000,00 TL'lik kısmı kabul edilmiş ve artan kısmın reddine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 10/2. maddesi gereğince, reddolunan manevi tazminat üzerinden davalılar yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, davacılar yararına hükmedilen vekalet ücretinden fazla olamayacağı gözetilmeksizin, davalılar yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.