Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/13147 K.2025/4993

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'un sevk ve idaresindeki sigortasız araç ile dava dışı aracın 25.08.2015 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacıların eş/babası olan ...'un hayatını kaybettiğini, meydana gelen kazada destek ...'un asli ve tam kusurlu olduğunu, aracın sigortasız olması nedeniyle davalı ...'nın destekten yoksun kalma tazminatından hukuken sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 100,00 TL olmak üzere toplam 700,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların desteğin tam kusurlu olması nedeniyle tazminata hak kazanamayacaklarını, davacılara ödeme yapılması halinde desteğin tam kusurlu olması nedeniyle rücu alacağında alacaklı ve borçlu sıfatının birleşmiş olacağını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, davalının ancak poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu, avans faiz talebinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan kusur raporuna göre desteğin meydana gelen 25.08.2015 tarihli trafik kazasında asli ve tam kusurlu olduğunun belirlendiği, hesap raporunun alındığı, davacıların kendilerine verilen sürede bedel artırımı yoluna gitmedikleri, dava tarihi itibariyle dava açmadan evvel davalıya başvuru şartı bulunmadığı,

bu nedenle kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine,

100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatını kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine,

100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 25.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarih, 2019/40 esas ve 2020/40 karar sayılı kararı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 20.04.2021 tarih, 2021/17(4)-86 esas ve 2021/516 karar sayılı kararı ışığında davaya konu somut olay değerlendirildiğinde, kazanın 25.08.2015 tarihinde gerçekleştiği, tazminata konu desteğin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının, sigortalı aracın sürücüsü olan desteğin tam kusuru ile gerçekleştiği,

işletenin eylemlerinden sorumlu olduğu sürücü desteğin ve dolayısıyla davacıların üçüncü kişi olarak kabulü mümkün olmadığı gibi kaza tarihinde yürürlükte olan Genel Şartların A.6. maddesi (d) bendine göre destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber, destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri teminat kapsamı dışında tutulduğundan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçeleriyle; davalı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile,

İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesisine, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, davacıların mirasçı sıfatı ile değil destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatı ile dava açtıklarını, bu nedenle destekten yoksun kalan taraf sıfatına sahip olduklarını, teminat dışı hallerin tahdidi olarak sayıldığını, bunun dışına çıkmanın mümkün olmadığını, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı 25.08.2015 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davaya konu trafik kazasında sigortasız aracı sevk ve idare eden destek sürücünün asli ve tam kusurlu olduğunun sabit olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR