KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/1352 E., 2022/13233 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
559 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Davacılar vekili, davacıların murisi ...'in sevk ve idaresindeki araç ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı çift taraflı kazada vefat ettiğini, davacıların manevi zarara uğradığını beyanla, davacı eş ..., çocuklar . .. ve ...p için 40.000,00' er TL manevi tazminatın davacılar anne ..., baba ..., kayınpeder ... ve kayınvalide ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ..., ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile; davacı eş ... için; 7.500,00 TL, çocuklar ... ve ... için 5.000,00'er TL, baba ... için; 5.000,00 TL, anne ... için; 5.000,00 TL, kayınpeder ... için; 2.500,00 TL, kayınvalide ... için; 2.500,00 TL olmak üzere; 27.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.6.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsil tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacılar vekilinin vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili olduğu, hükmü temyiz eden davacılar vekili Av. ...'nın 18.09.2015 tarihli dilekçeyle davacılar ..., ..., ... ve ... bakımından temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından adı geçen davacılar bakımından temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.
2-Davacılar vekilinin ve davalılar ... ve ...'in davacılar ..., ..., ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ve davalılar ... ve ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3-Davalılar ... ve ...'in davacılar ..., ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacılar ..., ... ve ..., İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi 2013/828 Esas 2014/491 Karar sayılı dosyası ile; davacılar murisinin işverenine karşı maddi tazminat ile manevi tazminat talepli açılan 07.10.2013 tarihli davada; davacılar lehine maddi tazminat ile davacı ... için, 40.000,00 TL, davacı ... için 35.000,00 TL, davacı ... için 35.000,00 TL manevi tazminatın davalı işverenden tahsiline karar verilmesi üzerine davalı işverenin temyizi üzerine hüküm onanarak 03.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki 10.01.2013 tarihli davada ise; davacı ... için, 7.500,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden tahsiline karar verilmiştir.
Bu durumda; davacılar tarafından işverene açılan davada hükmedilen tazminatların davacı tarafça temyiz edilmeden kesinleştiği, işverenin ve eldeki davada davalı sürücü ile işletenin meydana gelen zarardan müteselsilen sorumlu olduğu ve manevi tazminatların bölünmezliği ilkesi gözetilerek eldeki manevi tazminat talebinin değerlendirilmesi ve İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi 2013/828 Esas 2014/491 Karar sayılı dosyası ile tahsilde tekerrür olmamak üzere karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
4-Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/1352, K. 2022/13233, 27 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama