Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/13820 K.2024/12082

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 03.12.2015 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketi tarafından 12.02.2021 tarihinde 107.542,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin eksik olduğunu, bakiye tazminat ödenmesi hususunda sigorta şirketine başvuruda bulunulduğunu, yasal sürede cevap verilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı,

1.000,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 151.478,44 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.298,40 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 152.776,84 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket aleyhine Sigorta Tahkim Komisyonu 2021.E.86523 ve 2021 K-143604 sayılı ilam ile başvurunun reddine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, başvuru sahibinin aynı maluliyet raporu ile yeniden başvuru yaptığını, işbu başvurunun kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini, talep edilen tazminat tutarının fahiş olduğunu, müvekkili şirket tarafından başvuru sahibine 12.02.2021 tarihinde 107.452,00 TL tazminat ödendiğini, müvekkilinin ibra edildiğini, sigortalı araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olmadığını, başvuran tarafından ibraz edilen sağlık kurulu raporuna itiraz ettiklerini,

raporun Kanuna uygun hazırlanmadığını, davacı motosiklette yolcu konumunda olup sürücünün A2 sürücü belgesinin mevcut olmadığını, ayrıca kask ve dizlik gibi koruyucu tertibatları kullanmadan seyahat etmesinin zararın artmasına neden olduğunu bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacı için yapılacak hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin kullanılması gerektiğini, müvekkili şirkete tüm belgelerle birlikte kaza ve hasar ihbarında bulunulmadığını bu nedenle müvekkilinin kaza tarihinde temerrüde düşürülmediğini, olayın haksız fiilden kaynaklanması nedeniyle avans faiz talep edilemeyeceğini,

vekalet ücretinin 1/5 oranında uygulanması gerektiğini, kaza tarihinde 18 yaşın altında olan davacının geçici iş göremezlik zararının doğmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Başvurunun kabulüne, sürekli iş göremezlik tazminatı 151.478,44 TL ve geçici bakıcı gideri 1298,40 TL olmak üzere toplam 152.776,84 TL'nin 28 Ekim 2021 tarihinden itibaren yasal faiziyle Ege Sigorta AŞ'den alınarak başvurana verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine.

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuran için düzenlenmiş olan Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporuna göre, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş olduğu, aktüer bilirkişi tarafından TRH 2010 Yaşam Tablosuna ve progresif rant tekniğine göre tazminatın hesaplandığı, ZMSS Genel Şartlar ekindeki cetvellerde 1,8 teknik faizin uygulanmasının mümkün olmadığı,

başvuranın tespit edilen maluliyet oranının %10 ve geçici bakıcı süresinin 30 gün olarak belirtildiği, 151.478,44 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1298,40 TL geçici bakıcı gideri tespit edildiği, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 150.maddesine göre motosikletlerde koruyucu ekipman olarak sürücünün koruma başlığı ve koruma gözlüğü, yolcunun koruma başlığı takmasının zorunlu bulunduğu, başvuranın yaralanmasının omuz ve ayak bileğinden olması nedeniyle kask takmamasının sonuca etkili olmadığı, yönetmelik gereği dizlik takılması da zorunlu bulunmadığından müterafik kusur uygulanamayacağı, normlar hiyerarşisi dikkate alınarak,

başvuru sahibi vekili için hüküm altına alınan vekalet ücreti miktarında indirime gidilmediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet için alınan bilirkişi raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmadığını ve ibraz edilen maluliyet raporunun denetlenmediğini, hakem heyeti tarafından hatalı bir yorumla adli kurul tarafından verilen raporun denetlenmeden müvekkili şirket aleyhine kullanılmasının hukuka aykırı olduğunu, başvuru sahibinin artan zararının söz konusu olmadığını, Borçlar Kanunu'nun 52 nci maddesi gereği müterafik kusur indirimi yapılmamasının hatalı olduğunu, davacının yolcu taşıma aracı olmayan motosiklette yolcu konumunda olduğunu,

yolcu taşıma aracı olmayan motosiklette yolcu olması ve koruyucu tertibat kullanmaması nedeniyle (kask/dizlik) zararın artmasına etkisi bulunduğunu, bu nedenle tazminattan indirim yapılmamış olmasının hukuka aykırı olduğunu, kaza tarihi itibariyle yürürlükteki yasal düzenlemelere göre hesaplama yapılmadığını, davacı yararına vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini, bakıcı giderinin teminat dışında kaldığını belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, müterafik kusur indirimi uygulanmamasında isabetsizlik olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR