Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/14283 K.2022/17705

Taraflar arasındaki tazminat davasında mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18.04.2019 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda davacı vekilince, davacının sigortalısı için ödenen 7.377,00 TL’nin rücuen davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Buna göre temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde bölge adliye mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin, temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.