Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/15547 K.2024/12499

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.10.2021 tarihinde davacının oğlu yayaya davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın çarpması neticesi davacının oğlunun vefat ettiğini, davacının bu şekilde desteğini yitirdiğini, zararın giderilmesi bakımından sigorta şirketine başvuru yapıldığını ancak başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek, bedel artırımında bulunmak üzere şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 232.674,82 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini, müteveffanın başvurucuya destek olduğunun ispat edilmesi gerektiğini, kaza nedeniyle elde edilen kazanımların hesaplanacak tazminattan düşülmesi gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, avans faizi talebinin yerinde olmadığını, aleyhe hüküm kurulması halinde karşı taraf lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, 232.674,82 TL destekten yoksun kalma tazminatının 22.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hesaplamada hata bulunmadığı, kusur oranının tespiti bakımından alınan raporun olayın oluşuna uygun, karar vermeye ve denetime elverişli olduğu, bedel artırım dilekçesi tebliğ edilmemiş ise de zamanaşımı söz konusu olmadığı, sigorta şirketinin raporlara ve kabul edilen miktara yönelik beyan ve itirazlarının karara karşı itirazları ile birlikte değerlendirildiğinden sigorta şirketinin artırılan miktara ve raporlara karşı beyan ve itiraz haklarını kullandığının kabul edildiği gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin tebliğ edilmeden karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, müteveffanın başvuruna destek olduğunun ispatı gerektiğini, kaza nedeniyle davacının elde ettiği gelir var ise bunun tazminat hesabından düşülmesi gerektiğini, hesaplamanın uzman bilirkişi marifeti ile yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılması gerektiğini, hesaplamada hata bulunduğunu, eş ve çocuklar dikkate alınarak hesaplama yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu vefat eden yayanın desteğinden yoksun kalan annenin destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve İtiraz Hakem Heyetinin talep artırım dilekçesinin tebliğine ilişkin değerlendirmesinin doğru olmasına, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, pay dağıtımında hata bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR