Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/16389 K.2025/10060

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının üzerine kayıtlı aracın 03.02.2013 tarihinde başka bir araç ile kazaya karıştığını, karşı araçta iki kişinin vefat ettiğini, müteveffaların yakınlarına aracın zorunlu mali sorumluluk sigortası olan davalı ... şirketince destekten yoksun kalma tazminatı ödediğini, ödediği miktar için davacıya karşı icra takibi başlatıldığını, bu takibe itiraz edemediklerinden takibin kesinleştiğini, sürücünün kaza esnasında alkollü olmasının tek başına rücu sebebi olmadığını, kazanın salt alkolün etkisi ile gerçekleşmesi gerektiğini,

alkolün etkisi bulunmayan kazada zamanlama hatasından kaynaklanan kırmızı ışık ihlali sonucu kazanın meydana geldiğini, kazanın kırmızı ışık ihlalinden ötürü her türlü meydana geleceğini, salt alkol etkisinin söz konusu olmadığını, aracın müvekkili adına gözükse de aslında eniştesi tarafından satın alındığını, aracın fiili hakimiyetinin tamamen eniştesine ait olduğunu, gerçek sahibinin ve işleteninin müvekkili olmadığını savunarak Gaziantep İcra Müdürlüğünün 2017/...

Esas sayılı dosyası ile başlatılan takip nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine, %20 oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, talebin zamanaşımına uğradığını, alkollü olunmasının tek başına rücu sebebi olduğunu, aracın davacı adına trafikte kayıtlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın salt alkolün etkisinde gerçekleştiği ve davacının işleten sıfatının bulunduğu anlaşılmakla davalının rücu hakkının oluştuğu olayda menfi tespit talebinin haksız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının kazaya karışan aracın maliki olduğunu ancak işleteni olmadığını, aracın fiili hakimiyetine sahip olmadığını, kazanın salt alkolün etkisi ile gerçekleştiğini tespit eden bilirkişi heyetinin Yargıtay içtihatlarına uygun oluşturulmadığını, sürücünün alkollü olmasının rücu için yeterli olmadığını, Yargıtay içtihatları gereği kazanın salt alkolün etkisi ile gerçekleştiğinin, kazada başkaca unsurların etkili olmadığının ispat edilmesi gerektiğini, Adana Ağır Ceza Mahkemesinde verilen karardan anlaşılacağı üzere kazanın kırmızı ışıkta geçmekten kaynaklandığını,

alkol olsa da olmasa da kazanın gerçekleşeceğini, salt alkolün etkisi ile kaza oluşmadığından rücunun mümkün olmadığını, dava yoluna gitmeden önce icra takibi yoluna gidilmesinin iyiniyetli olmadığını, bu nedenle kötüniyet tazminatına da hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazasında ödenen destekten yoksun kalma tazminatlarının rücusu için yapılan icra takibinde borçlu olunmadığının tespiti ve kötüniyet tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere ve davacının işleten olmasına, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile olduğunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR