Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/16499 K.2023/7601

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline 11.10.2008 tarihinde davalı şirkete ait ve davalının sürücüsü olduğu araç ile çarpması neticesinde yaralandığını, kaza nedeni ile Ankara 12 Asliye Ticaret mahkemesinin 2016/844 E sayılı dosyası ile dava ikame edildiğini ve söz konusu dosyadan Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı başkanlığı tarafından verilen raporda davacının % 53,88 oranında malul kaldığının belirtildiğini, kısmi dava olarak ikame ettikleri davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacının geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezliği nedeni ile 5.000,00 tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 04.03.2022 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatını 737.335,04 TL, geçici iş göremezlik tazminatını 4.018,55 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacıya bugüne kadar toplamda 30.000,00 TL ödeme yapıldığını, daha önce davacının aynı kaza nedeni ile kendileri aleyhine manevi tazminat talepli dava açıldığını ve zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2020 tarih ve 2018/266 E., 2020/415 sayısı ile belirtilen kararı ile; "İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 31.08.2020 tarihli raporu ile davacının %62 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına dair rapor verildiğini, 2918 sayılı yasanın 109/1 maddesi uyarınca olayda 8 yıllık uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağını, kaza tarihinin 11.10.2008 olduğunu eldeki davanın ise 30.07.2018 tarihinde açıldığını, uzamış 8 yıllık zamanaşımı süresinin ise 11.10.2016 tarihinde dolduğu," gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde.

İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle usulden reddine dair verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu olayın bir trafik kazası olduğunu ve müvekkilinin söz konusu trafik kazası neticesinde zarara uğradığını, Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları uyarınca zararı öğrenme tarihinin "zararın mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya yeterli tüm unsurları ile öğrenme tarihi " olarak kabul edilmesi gerektiğini, dava açmaya yeterli tüm unsurların öğrenildiği tarihin zararın öğrenildiği tarih olarak tespit edilmesi gerektiğini,

davacı müvekkilinin maruz kaldığı zararların tazmini amacıyla Axa Sigorta A.Ş.'ye karşı 10.10.2016 tarihinde belirsiz alacak olarak maddi tazminat davası açtığını, davalılar aleyhine ikame edilen işbu istinaf incelemesine konu davanın zamanaşımı sebebiyle usulden reddedilmesinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu ve kararın kaldırılması gerektiğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.02.2021 tarih ve 2021/214 E., 2021/250 K. sayısı belirtilen kararı ile.

"6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 155 inci maddesinde zamanaşımının borçlulardan birine karşı kesilmesi halinde diğerleri içinde kesileceğinin belirtildiği, davacının 10.10.2016 tarihinde maddi zararının giderilmesi maksadı ile Axa Sigorta AŞ.'ne karşı dava açtığını beyan ettiğini, bu dosyanın incelenerek davanın açılıp açılmadığının ve açılmış ise diğer davalılar yönünden zamanaşımını kesip kesmediğinin değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca davalının savunmasında 2012 yılından bu yana toplamda 30.000,00 TL davacıya para ödemesi yapıldığını dile getirdiğini,

818 sayılı Borçlar Kanununun 133 ncü maddesi ve 6098 sayılı TBK'nın 154 üncü maddesi uyarınca, borçlunun borcunu ikrar etmesi ve kısmi ödeme yapması halinde zamanaşımı kesilir hükmü gereği bu hususta taraflara diyeceklerinin sorulması, kısmi ödeme olup olmadığının ve zamanaşımını kesip kesmediğinin belirlenmesi ve zamanaşımı savunmasının buna göre değerlendirilmesi amacıyla ilk derece kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı ile belirtilen kararı ile " Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının 10.10.2016 tarihinde davalılara ait aracın sigorta şirketi olan Axa Sigorta AŞ.'ne karşı dava ikame etmesi nedeni ile diğer davalılar açısından ve davalıların ödemiş olduğu 30.000,00 TL'nin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 154 üncü maddesi uyarınca zamanaşımını kesip

kesmediğinin değerlendirilmesi gerektiği yönünde kaldırma kararı verildiğini, davacının Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/806 E., 2018/720 K. sayılı dosyası ile aynı kaza nedeni ile davalı Axa Sigorta Anonim Şirketine karşı sürekli ve geçici iş görmezlik tazminatı talebinde bulunduğunu 01.10.2018 tarihinde verilen karar ile geçici iş göremezlik talebinin reddine, 104.192,92 TL sürekli iş göremezlik talebinin 07.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiğini, 818 sayılı BK 134 maddesi,

6098 sayılı TBK 155 maddesi gereği müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımı süresinin kesilmesi halinde diğer müteselsil borçlulara karşıda zamanaşımının kesileceğinden zamanaşımı süresinin dolmadığını, davalılar vekilinin verdiği beyan dilekçesi ile davacıya yapılan ödemenin sosyal yardım amaçlı olduğu tazminat kapsamında olmadığının beyan edildiğini, alınan aktüer rapor ile davacının alabileceği toplam tazminat miktarının 41.353,39 TL olarak hesaplandığını, davcının taleplerini artırdığı," gerekçesi ile davanın kabulüne 4.018,55 TL geçici iş göremezlik tazminatı,

737.335,04 TL sürekli iş göremezlik tazminat olmak üzere toplam 741.353,59 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/456 E. sayılı dosyasında sulh ve ibraname yapıldığını, bu dosyadan alınan iş gücü kaybı ve kusur oranı ile somut dosyadan alınan kusur ve maluliyet oranı arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, ödenen 30.000,00 TL'nin hesaplamalarda esas alınmadığını, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davanın kısmi dava olarak açıldığını, davacının taleplerini 04.03.2022 tarihli dilekçe ile yükseltiğini, bu dilekçesinin tebliği üzerine davalının süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunduğunu, TCK 89/2-a-b ve 66/1-c maddeleri uyarınca uzamış ceza zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğunu, BK 60 ıncı ve 2918 sayılı yasanın 109/2 maddesi uyarınca 2 ve 10 yıllık zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğünü ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin 11.10.2018 tarihinde dolduğunu, ıslah dilekçesinin ise bu süre geçtikten sonra 04.03.2022 tarihinde verildiğini,

ıslahla talep edilen kısmen zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinde talep edilen ve zamanaşımına uğramayan 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının kabulü gerektiği," gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile zararın kapsamının öğrenildiğinin ve zamanaşımı süresininde bu tarihten itibaren işlemeye başlayacağını, taleplerin zamanaşımına uğramadığını beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının sürücü olduğu ve diğer davalının işleteni olduğu aracın, davacı yayaya 11.10.2008 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91,109/2 inci maddeleri,

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yir alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; kaza tarihinin 11.10.2008, dava tarihinin 30.07.2018 olmasına, davacının taleplerini 04.03.2022 tarihinde ıslah etmiş, davalıların ise süresinde ıslaha karışı zamanaşımı definde bulunmuş olmalarına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir