Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/16560 K.2025/8060

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen gün ve saatte gelen davalı vekili ... geldi, davacı adına gelen olmadı. Davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 20.05.2025 gününde Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 01.05.2019 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu karşı araç sürücüsü olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını, bakıcı giderinin oluştuğunu, yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 180.142,28 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun kabulüne, 180.142,28 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan rapor ile medikal rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, davacının kazadan önce işitme engelinin olduğu, kaza ile illiyet bağı bulunan yaralanmalarının tespiti gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası davacının yaralanması nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza 01.05.2019 tarihinde meydana gelmiştir.

Dosya kapsamında, hükme esas alınan 17.09.2021 tarihli ... ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı raporunda.

Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri gereği davacının nöbeti olmayan nöbet geçirme riski olan; %5, periferik fasiyal paralizi:%15, Tablo 1.a, Tablo 2: %8, şekil 2.6.(%2+%4), şekil2.7. (%1), Tablo 2.3: %4, anksiyete bozukluğu %20 olarak kişinin engel oranının %43 olduğu ve sürekli olduğu belirlendiği, raporun 2 adli tıp uzmanı, 1 beyin ve sinir cerrahi uzmanı ve 1 ortopedi ve travmatoloji uzmanı hekim tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar bahsi geçen rapor kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik dikkate alınarak düzenlenmişse de, davacının maluliyetini belirleyen arazlar dikkate alındığında raporu düzenleyen heyette ruh ve sinir sağlığı hastalıkları uzmanı ile işitme engeli ile alakalı uzman hekim bulunmadığından hüküm kurmaya elverişli olmadığı, yine davalının davacının kazadan önce işitme engeli olduğunda yönelik iddiasına yönelik raporda değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin ve kazadan önce işitme engeli olup olmadığına yönelik tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra muayenesi de yapılarak kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri kapsamında ve yasal mevzuata uygun şekilde kazadan sonra oluştuğu belirtilen "anksiyete bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği,

belirtilen anksiyete bozukluğunun süreklilik arz edip etmediği (ömür boyu sürüp sürmeyeceği) ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda ve davalının davacının kazadan önce işitme engeli olduğunda yönelik iddiasına ilişkin değerlendirmenin yapılacağı, işitme kaybı ile kaza arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde ruh sağlığı uzmanı ile işitme engeli hususunda uzman hekimin de bulunduğu bir heyetten açıklayıcı,

denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre (usuli kazanılmış haklar da gözetilerek) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR