Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/17054 K.2025/15868

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile asıl davada, 57.663,90 TL maddi tazminat ile 2.994,03 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 60.657,93 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davada 1.440,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin birleşen davaya ilişkin istinaf başvurusunun usulden reddine, davacı vekilinin asıl dava yönünden istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesis edilerek asıl davanın kabulü ile 87.452,00 TL maddi tazminat ve 25.870,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 113.322,00 TL'nin davalıdan tahsiline ve birleşen davada 1.440,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

HMK'nın 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen ek 1. maddesinde öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL’dir

Anılan kural gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Dosya içeriğine göre; ilk derece mahkemesinin 21.12.2021 tarihli kararı ile asıl davada, 57.663,90 TL maddi tazminat ile 2.994,03 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 60.657,93 TL tazminata ve birleşen davada 1.440,00 TL tazminata hükmedildiği, söz konusu bu karara karşı davacı vekili tarafından istinafa başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, davacı vekilinin asıl davaya ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile asıl davada 87.452,00 TL maddi tazminat ve 25.870,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 113.322,00 TL tazminata hükmedildiği,

birleşen davada ise hükmedilen miktarın istinaf kesinlik sınırının altında olması nedeniyle birleşen davaya ilişkin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verildiği gözetildiğinde, davalı tarafından istinafa konu edilmeyerek davalı yönünden kabul edilmiş sayılan ilk derece mahkemesinin 21.12.2021 tarihli kararı ile asıl dava yönünden hükmedilen 60.657,93 TL ile temyize konu edilen miktarın 113.322,00 TL olduğu gözetildiğinde aradaki fark olan 52.664,97 TL ile birleşen davada hükmedilen 1.440,00 TL temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.