Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/17190 K.2025/11687

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucunda yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 39.252,26 TL'nin 06.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılmıştır.

Yerel mahkemece yeniden yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 2.448,09 TL geçici iş göremezlik tazminatının 13.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, daimi iş göremezlik tazminatına yönelik fazlaya ilişkin davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.