Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/1776 K.2022/16636

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ... vekili ile davalılar vekili tarafından talep edilmiş, davalılar vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.12.2017 Salı günü davalılar vekili Avukat ... ve davacı vekili Avukat .. geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davacı ... Bakanlığına bağlı Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Müdürlüğü ile dava dışı Diyanet İşleri Başkanlığı arasında 02.05.2011 tarihinde cübbe ve sarık alım işine dair protokol imzalandığını, protokole göre teslimat gecikirse yapılacak ödemeden gecikme cezası kesileceğinin kararlaştırdığını, davalıların Enstitü müdür ve müdür yardımcısı olduğunu, sonuçta planlama hatası sonucu işin zamanında yetiştirilemediğini, protokolde kesintilerin ayrıca protestoya gerek kalmadan yapılacağı da kararlaştırıldığından Diyanet İşleri Başkanlığının toplam 65.967,27 TL gecikme cezası uyguladığını belirterek oluşan kurum zararının davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; işlemin yürütülmesinden atölye şefleri, öğretmenler ve saymanın da sorumlu olduğunu, işlerin öğrenci ve stajyerlerce tamamlanmaya çalışıldığını, öngörülemeyen durumlar oluştuğunu, Ramazan Bayramı tatilinin dokuz gün olması, izin ve hastalık durumları nedeniyle gecikmeler yaşandığını, bu işten dolayı kuruma kazandırılan gelirlerin hiç dikkate alınmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; üretimin planlanmasındaki eksiklik nedeniyle işin geç tesliminden doğan ve davacı hakedişlerinden yapılan gecikme zammı kesintisinden davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçelere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından.

Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Müdürlüğü ile dava dışı Diyanet İşleri Başkanlığı arasında 02.05.2011 tarihinde cübbe ve sarık alımı işine ait protokol imzalandığı, işin 15.09.2011'de tamamlanmasının kararlaştırıldığı, protokolün 12. maddesine göre; her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerden zamanında teslim edilmeyen mal bedeli üzerinden binde iki oranında gecikme cezası kesileceğinin ve gecikme cezasının yükleniciye ayrıca protesto çekmeye gerek olmaksızın ödemelerden kesileceğinin kararlaştırıldığı,

bu hüküm gereğince, protokol konusu 26.800 cübbeden bir kısmının teslim tarihi olan 15.09.2011 tarihinde teslim edilememesi nedeniyle Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından davacı kuruma yapılan ödemelerden 4 adet fatura üzerinden toplam 65.967,27 TL gecikme cezası kesildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu olayla ilgili olarak davalılar hakkında açılan kamu davasında Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/297 esas ve 2016/277 karar sayılı ilamıyla sanık davalıların suç kastı ile hareket etmedikleri ve üzerlerine atılı görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurları oluşmadığından her iki sanığın beraatine karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine de temyiz yoluna başvurulmuş ve Yargıtay 5. Ceza Dairesince hüküm onanarak kesinleşmiştir.

Ceza mahkemesi kararı hukuk hâkimi yönünden bağlayıcı değilse de dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde.

Enstitünün normal şartlarda, protokoller ile hazırlanması gereken cübbe ve sarık dikim işine yeterli ve elverişli imkanlara sahip olduğu, gecikmelerin nihai amacı eğitim olan Enstitüde yapılan üretimde görev alan öğrenci ve stajyerlerin yaz döneminde ve tatillerde zaman zaman okula devam etmemeleri sebebi ile gerçekleştiği, davalıların amacının kurumu zarara uğratmak olmadığı,

aksine kuruma kazanç sağlama amacı güttükleri, belirtilen tarih aralığında Diyanet İşleri Başkanlığının teklif ettiği iş kabul edilmese ve protokol imzalanmasa idi gecikme cezası dışındaki kazancın da elde edilemeyeceği, sonuç itibariyle kuruma kazanç da sağladıkları görülmekle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.