Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/2284 K.2023/12132

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada davacıların desteğinin öldüğünü, aynı zamanda davacıların da yaralandığını açıklayıp; desteğin ölümü nedeniyle ... ve ... için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 130,00 TL defin giderinin ve ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın; davacıların yaralanmaları nedeni ile ..., ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini davacı ... için 14.448,80 TL'ye, davacı ... için 10.706,32 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalılar kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.10.2014 tarihli ve 2011/464 Esas, 2014/391 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulü ile ... için 130 defin gideri, 7.453,53 destekten yoksun kalma tazminatının, ... için 14.005,79 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan tahsili ile bu davacılara ödenmesine, davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmasına, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine, ... ve ... için 25.000,00'er TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle bilikte davalılar ... ve ...'ndan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... Japan Sigorta A.Ş vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 2015/4028 Esas, 2017/10058 Karar sayılı ilamıyla; "...Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun davalı ... Japan Sigorta A.Ş.'ye tebliğ edilmeden, rapora itiraz etme veya beyanda bulunma hakkı verilmeden Anayasa ve HMK ile koruma altına alınan hukuki dinlenilme ve savunma hakkı kısıtlanarak davalı aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin, davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekilinin, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 19.11.2019 tarihli ve 2018/314 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 130,00 TL defin gideri ile 7.453,53 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ... için 14.005,79 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile ’ın ölümü nedeniyle davacı baba ... ve davacı anne ... için ayrı ayrı 40.000,00 TL, davacı kardeşler ... ve davacı ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın; yaralanmalar nedeniyle davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ndan tahsiline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2020/576 Esas, 2021/1220 Karar sayılı ilamıyla; davacılar vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "...Davacılar vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede; karar hatalı olup bozmayı gerektirmektedir. Şöyle ki.

Mahkemenin hükme esas aldığı 15.08.2013 tarihli rapora karşı davacılar vekili tarafından yapılan itiraz mahkemece de kabul edilerek yeni bir rapor alındığına, diğer bir ifade ile.

15.08.2013 tarihli rapor mahkemece de hükme esas alınmaya uygun bulunmayarak yeni bir rapor alınmasına karar verildiğine göre ve yeni 23.05.2014 tarihli rapora davacı tarafça itiraz edilemeyip, bu rapor davacı tarafın da kabulünde olduğuna göre, her ne kadar 23.05.2014 tarihli raporda davacının aleyhine olarak davacılara ayrılan pay oranları az ise de bu hususta davacı tarafça itiraz da bulunmadığı gibi davacı tarafın bu raporun hükme esas alınmasını talep etmesine göre,

mahkemece maddi tazminat yönünden 23.05.2014 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi gerekirken 15.08.2013 tarihli raporun hükme esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir. Davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede. Somut olayda, davalının meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Davacı sürücü ..., kaza sonrasında alınan ifadesinde; minibüs tipli aracı ile seyir halinde olduğunu, aracın ön sağ koltuğunda eşi ... ve oğlu ’ın oturduğunu, arka koltukta da ...’un oturduğunu, davalı sürücünün arkadan çarpması ile aracın hakimiyetini kaybederek sol tarafta bulunan beton bariyerlere ve demir korkuluklara çarptığını, bu çarpma neticesinde ön koltukta bulunan oğlu’ın aracın ön camından dışarı çıktığını ve kaza sebebi ile oğlunun öldüğünü beyan etmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar ve olayın oluş şekli dikkate alındığında, her ne kadar davalılar meydana gelen kazada tam kusurlu ise de kaza tarihinde 12 yaşında olan desteğin ön koltukta, emniyet kemeri de takmaksızın seyahat etmesi ve kaza sırasında aracın ön camından fırlayarak kendi ölümü ile gerçekleşen kazada davacıların da kurallara aykırı bu davranışı göz önüne alındığında desteğin ölümü sebebi ile takdir olunan manevi tazminatların “bir miktar fazla” olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacılar vekilince davalı ... aleyhine manevi tazminat talebi bulunmadığı halde, reddedilen manevi tazminat miktarları yönünden takdir edilen vekalet ücretlerinden davalı ... de yararlanacak şekilde red edilen manevi tazminat üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin “davalılara” ödenmesine şeklinde karar verilmesi de doğru görülmemiştir" şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 130,00 TL defin gideri, 7.453,53 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 7.583,53 TL nin, davacı ... için 14.005,79 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan tahsili ile bu davacılara ödenmesine,

davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmasına fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 'ın ölümü nedeni ile 40.000,00 TL, kendi yaralanması nedeniyle 5.000.00 TL, davacı ... için 'ın ölümü nedeni ile 40.000,00 TL, kendi yaralanması nedeniyle 4.000.00 TL, davacı ... için 'ın ölümü nedeniyle 10.000,00 TL, davacı ... için 'ın ölümü nedeniyle 10.000,00 TL, davacı ... için kendi yaralanması için 5000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan tahsili ile bu davacılara ödenmesine,

fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, mahkemece direnme kararı verilmesi gerekirken bozma ilamına uyularak manevi tazminat miktarlarının düşürülmesinin hatalı olduğunu, meydana gelen kazada davalıların tam kusurlu olduğunu, reddedilen miktarlar yönünden davalılar lehine vekalet ücretine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; 20.05.2011 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm ve yaralanma nedeniyle defin gideri, destekten yoksun kalma tazminatı ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebidir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 88, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53, 54 ve 56 ncı (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45, 46 ve 47 nci) maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 95 inci maddesi,

3. Değerlendirme Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,