Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/2602 K.2022/14745

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar ... ve ... vekilinin ve davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun davacı ... açısından kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.

İlk derece mahkemesince, davacı ... yönünden 2.283,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... yönünden 3.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verildiği, karara karşı davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, bölge adliye mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun davacı ... açısından kısmen kabulü ile kararın kaldırılarak davacı ... yönünden 2.283,00 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verildiği, karara karşı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Şu durumda; davalılar aleyhine her bir davacı yönünden hükmedilen tazminat miktarları yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.