Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/2975 K.2022/10951

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 22/10/2011 tarihinde davalı şirkete ... poliçesi ile sigortalı bulunan araç sürücüsünün kavşağa kontrolsüz olarak girmesi sonrasında küçük ...'ün içinde bulunduğu araca çarpması sonucu davacının ağır derecede yaralandığını ve kaza sonrası uzun süre tedavi gördüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici iş göremezlik, sürekli iş gücü kaybı ve bakıcı masrafları nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 14/10/2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 65.772,91 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kazanın oluşumunda davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün tamamen kusurlu olduğu iddiasının kabul edilemez olduğunu, küçük ...’ün maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu Başkanlığı'ndan rapor alınması gerektiğini, davacıların tedavi ve bakıcı masrafı taleplerinin poliçe teminatı kapsamına girmediğini, SGK tarafından rücuya tabi herhangi bir ödemenin veya gelir bağlanıp bağlanmadığının sorulması gerektiğini ve davacıların olay tarihinden itibaren avans faiz talebinin yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 65.772,91 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 25/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ...'nden (sigorta poliçesi limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 05/02/2019 gün ve 2016/2455 Esas-2019/1005 Karar sayılı ilamında "pasif dönem için AGİ dahil edilmiş asgari ücret üzerinden tazminatın hesaplanmasının hatalı olduğu ve bakiye ömür hesabında fazla hesaplama yapıldığı” gerekçesiyle davalı yararına; “davacı çocuğun sürekli çalışma gücünü yitirdiği tarihten itibaren (olay tarihi) zararın oluşacağı kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği” gerekçesiyle davacı yararına hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, 22/10/2020 havale tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 202.547,30 TL olarak ikinci kez ıslah etmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile 202.547,30 TL maddi tazminatın Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketinden (Sigorta poliçesi limitiyle sınırlı olmak üzere) dava tarihi olan 25/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; eldeki davanın, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava olarak açıldığı, davacının bozma öncesi ilk ıslah dilekçesi ile talebini 65.772,91 TL’ye çıkardığı; mahkemece, 65.772,91 TL yönünden davanın kabulüne karar verildiği, bu kararı davacı ve davalının temyiz etmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 05/02/2019 gün ve 2016/2455 Esas-2019/1005 Karar sayılı ilamı ile hükmün davacı ve davalı yararına bozulduğu, bozma sonrası alınan rapor uyarınca ikinci kez ıslah dilekçesi verilerek talebin 202.507,30 TL’ye çıkarıldığı ve mahkemece, ikinci ıslah dilekçesi kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

HMK’nın 176/2. maddesine göre, aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. İkinci kez ıslah yoluna başvurulamaz. Somut olay incelendiğinde davacının 22/10/2020 tarihli dilekçesi, ıslah niteliğinde olup davacı talebini ıslah etmiştir.

Bu durumda ıslah işlemi Kanun gereği ikinci kez yapılamayacağından, bu işleme dayalı olarak karar verilmesi imkanı da bulunmamaktadır

Bu itibarla; davacı tarafından ikinci kez ıslah yoluna başvurulamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.