Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/3029 K.2025/11260

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı jokey kulübü personeli olan diğer davalı ... tarafından davacı müvekkiline ait ... adlı ata 28.07.2011 tarihinde yapılan aşı nedeniyle ölümüne neden olunduğunu, aşıdan bir gün sonra 29.07.2011 tarihinde akşam saatlerinde atın öldüğünü, bunun üzerine 30.07.2011 tarihli dilekçe ile davalı jokey kulübüne söz konusu ata otopsi yapılması için başvuruda bulunulduğunu, ancak jokey kulübü tarafından yüzlerce ata aşı vurulduğu,

müvekkilinin aşı için taahhütname verdiği ve atın aşı nedeniyle öldüğünü kabul etmediklerini beyan ederek otopsi taleplerine olumsuz cevap verildiğini, davacı tarafından kendi çabalarıyla ...

Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi'nden otopsi konusunda yardım almak için veteriner hekim bulmaya çalışılmış ise de hafta sonu olması nedeniyle resmi görevli hekim bulunamadığını, davacının atına aşı yapılmasına muvafakatinin olmadığını, ölen atın gençliğinde birçok yarış kazanmış ekonomik değeri oldukça yüksek ve emsallerinin yaklaşık 300.000,00 TL civarında olduğunu, davacının atını bir dost gibi severek ilgi ve alaka ile baktığını, atının ölümünden dolayı oldukça üzüldüğünü,

bu nedenle bir çöküntü yaşadığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında sunulan ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 200.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... Kulubü Derneği ... Yetiştiriciliği ve Yarışları İktisadi İşletmesine izafeten ...

Müdürlüğü ve ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu atın aşılamadan değil zehirli hayvan ısırması sebebiyle ölmüş olduğunu, bu nedenle tazminat talebinin muhatabının davalı müvekkilleri olmadığını, davacının, davalı tarafın otopsi yapamayacağını fırsat bilerek otopsi veya tespit yaptırmadan atı gömdüğünü, bu nedenle iddiasını ispat etmesinin mümkün olmadığını, davacının atında meydana gelen huzursuzlaşma, kendi etrafında dönme belirtilerinin yanlış aşılama değil zehirlenmenin belirtileri olduğunu, aşılama sebebiyle ölmesinin tıbben mümkün olmadığını, aşı işleminin davacının müracaatı doğrultusunda davacıya ait çiftlikte yapıldığını,

davacının birçok iddiasının eksik ve hatalı olduğunu, dava konusu atın yaşlı bir at olduğunu ve atın ölümü sebebiyle manevi zarara uğranıldığı iddiasının kabul edilebilir nitelikte olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ile ... isimli atın ölümünün 28.07.2011 tarihinde yapılan aşıya bağlı gerçekleştiğine ve davalı tarafın sorumlu olduğuna ilişkin iddianın ispat edilemediği ve manevi tazminat talebinin de şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davalı ... Kulubü Derneği ... Yetiştiriciliği ve Yarışlar İktisadi İşletmesine izafeten ... Hipodrom Müdürlüğünü yönünden davanın reddine, davalılardan ... yönünden dava atiye terk edildiğinden davalı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından, yarış atının davalı jokey kulübünde veteriner olarak görev yapan davalı ...'ın 28.07.2011 tarihinde uyguladığı aşıya bağlı olarak öldüğü ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ancak dosyanın incelenmesinde, dosyaya sağlanan 05.06.2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, atın ölümünün aşıdan kaynaklandığını doğrulayan kanıt bulunmadığı,

atların aşılanmalarının bağışıklık açısından ihtiyaç olduğu, hayvanda görülen huzursuzluk, panik ve terleme gibi semptomların atlarda sık görülen kolik (sancı) semptomları da olabileceği ve ölümün bu nedenle de oluşabileceği, ata otopsi yapılmasının sağlanması konusunda tarafların eksiklik ve ihmalinin bulunduğunun belirlendiği, dosya kapsamı ile davalılarca yapılan aşı uygulaması ile ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunmadığı ve davacının davasını ispatlayamadığı,

bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan aşının dava konusu atı etkilemiş olabileceği hususunun tartışılmadığını, dosya kapsamındaki bilgilere istinaden davacının atının enjeksiyon sonrası öldüğünün açık olduğunu, bahsi geçen aşıların uygulanma prosedürüne bakıldığı zaman müvekkilinin rızası dışında ve yasal mevzuata aykırı şekilde uygulama yapıldığının dosya kapsamı ile ispatlandığını,

bununla beraber uygulanan aşının başka aşıyla aynı zamanda ve/veya karıştırılarak uygulanmaması önerilmesine rağmen davalı jokey kulübü personelinin aşının prospektüsündeki uyarıyı dikkate almayarak aşı tatbik etmiş olmasının davalıların kusurunu oluşturduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haksız eylem sonucu davacının yarış atının ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve özellikle kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR