Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 28.11.2018 gün 2016/1828 E, 2018/11457 K sayılı ilamında; “....Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.
Davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının belirlenmesi bakımından, kaza nedeniyle uğradığı işgöremezlik oranının doğru biçimde tespiti önem kazanmaktadır. Sözkonusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastaneleri'nin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.
Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesi'nin Özürlü Sağlık Kurulu raporunda, kişinin işgücü kaybı oranının %4 olduğu belirlenmiştir. Mahkeme tarafından benimsenen 15.12.2014 tarihli Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan raporda ise, davacının genel beden gücünden kayıp oranının %24 oranında olduğu bildirilmiştir.
Bu haliyle; Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesi'nden alınan özürlü sağlık kurulu raporu ile mahkeme tarafından benimsenen maluliyet raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Bu nedenle, mahkemece maluliyet hususunda yapılan araştırma yetersizdir.
O halde mahkemece; davaya konu kazada yaralanan davacının kaza tarihinde yürürlükte bulunan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde işgöremezlik oranının tespiti, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için, İstanbul Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Dava dilekçesinde belirtildiği üzere davacı ilköğretim okulunda öğretmen olup çalışamadığı dönemde maaşını almaya devam edeceğinden, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmesi hatalı olmuştur. Davacı yönünden zararın, çalışamadığı dönemde eğer alıyorsa fazla çalışma ücreti gibi yan ödemelerden ibaret olduğu göz önüne alınmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu
durumda mahkemece davacının kaza tarihinde çalıştığı işyerinden fazla çalışma ücreti gibi yan ödeme uygulaması olup olmadığı, davacının çalışamadığı dönemde mahrum kaldığı kazanç bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir...” gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 3.766,26 TL maddi tazminatın 29/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat istemlerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yargılama yapılmış olmasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 07.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.