Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/4677 K.2025/8373

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... İli, ... ilçesi, ... Mahallesi, 4979 ada 3 nolu parselde bulunan ...'nın bodrum katında bulunan 3 ve 4 nolu bağımsız bölümü müvekkilinin depo olarak kullandığını, 05.04.2019 tarihinde malzeme alımı için depoya gelindiğinde deponun yaklaşık 20 cm yüksekliğinde pis su ile dolmuş olduğunun tespit edildiğini, sayım için raflardan aşağıya alınan, şantiyelere götürülmek üzere depoda bekletilen çoğunluğu tesisat malzemesinin suya maruz kaldığının görüldüğünü, davalı ekipleri tarafından tıkanmış parsel bacalarının açıldığını, Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2019/21 D.İş sayılı dosyasında delil tespiti talep edildiğini ve zarar miktarının tespit edildiğini belirterek 130.226,83 TL zararın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olay ile ilgili olarak; 05.04.2019 tarihinde müvekkiline ihbarda bulunulduğunu ve bahse konu ihbara istinaden İsu Genel Müdürlüğü ... Şube Müdürlüğü ekiplerince sıkıntının yaşandığı bina önündeki yeşil alandan geçen Q300 mm çapındaki ana kanalizasyon hattının kontrol edildiğini ancak herhangi bir sorun olmadığının görüldüğünü, davaya konu olan olayın bina içi tesisattaki arızadan kaynaklandığını, ana kanalizasyon hattının sorunsuz olarak çalıştığını, kurumun olayla ilgili olarak herhangi bir kusuru olmadığını, söz konusu hasarın tamamen bina, daire veya deponun sahibi veya yöneticisinin sorumluluğunda olan bir husus olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 130.226,83 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, müvekkili kurumun ekiplerince ana kanalizasyon hattının kontrol edildiğini ve bir sorun olmadığının tespit edildiğini, sorunun bina içi tesisattan kaynaklandığını, ana kanalizasyon hattı sorunsuz çalıştığından müvekkilinin kusuru olmadığını, zarar miktarının fahiş hesaplandığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı tarafından depo olarak kullanılan bağımsız bölümlerin, davalıya ait kanallardaki tıkanıklık nedeniyle su altında kalması ve depodaki malzemelerin zarara uğramasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu, aynı olaya ilişkin Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/150 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ve incelemeye konu dosyada alınan bilirkişi raporlarının tamamında davalının kusurlu olduğunun tespit edilmiş olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR