Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/4925 K.2022/11189

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili, 21.12.2017 tarihinde, davacının sevk ve idaresindeki çekici ve ona takılı yarı römork ile seyir halindeyken, sol şeritten gelen ve plakası bilinmeyen bir tırın kendi aracını sıkıştırması sonucu meydana gelen kazada ağır şekilde yaralandığını, Sigorta Tahkim Komisyonu’na yapılan başvurunun reddine karar verildiğini beyanla, şimdilik 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kesin hüküm itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; aynı davanın daha önce kesin hüküm ile sonuçlandırıldığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesi 17.02.2021 tarihli ek kararı ile verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin reddine karar vermiş; davacı vekili tarafından ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesince; istinaf dilekçesinin reddine ilişkin 17.02.2021 tarih ve 2019/810 E. 2020/386 K. sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.