Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/5145 K.2025/867

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin...Harekat Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığını, amcası olan davalı tarafından 31.07.2016 tarihinde BİMER üzerinden haksız iddialarda bulunulduğunu, bu dilekçe üzerine müvekkili hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ceza soruşturması yürütüldüğünü, delil bulunmaması üzerine verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiğini, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını, hak arama özgürlüğünün sınırlarının aşıldığını belirterek 245.000,00 TL manevi tazminatın 31.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunulmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ihbarının somut delillere dayandığını, BİMER'e sunduğu dilekçede belirttiği hususlar yönünden savcılık tarafından bir inceleme yapılmadığını, müvekkilinin şikayet hakkını kullandığını, vatandaşlık görevini icra ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada dinlenen tanık beyanlarına göre taraflar arasında husumet olduğu, taraflar arasında akrabalık ilişkisi olması nedeniyle davalının vatandaşlık görevini yerine getirmek amacıyla davacıyı şikayet etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davalının davacıya zarar vermek kastı ile hareket ettiği, davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, şikayetin haksız olduğu ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının BİMER üzerinden göndermiş olduğu dilekçede yer alan KHK ile kapatılan dershaneye gitme ve yurtta kalma hususunun davacı tarafından kısmen kabul edildiği, bu delilin davalının şikayeti yönünden zayıf da olsa emare kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davalı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili hakkında hiçbir delil bulunmamasına rağmen davalı tarafından hukuka aykırı olarak şikayette bulunulduğunu, polis memuru olarak mesleki itibarının ve kişilik haklarının saldırıya uğradığını, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, lekelenmeme hakkına zarar verildiğini, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde yer alan tespitlerin yerinde olduğunu, davanın reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün sınırlarının aşılmadığının, davalının eyleminin yasal şikayet hakkı kapsamında kaldığının, davacıya zarar vermek kastı ile hareket edilmediğinin, manevi tazminatın koşullarının oluşmadığının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR