Hükmüne uyulan Dairemizin 25/06/2020 gün 2018/2898 E, 2020/2304 K sayılı ilamında; “...Dava konusu olayın özelliği nedeniyle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesindeki dosyanın bekletici mesele yapılarak kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir....” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda.
Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/83 Esas 2017/113 Karar sayılı ve istinaf denetiminden geçerek kesinleşen kararı ile davalı ...'nun 14/12/2016 tarihinde vefat ettiği, hakkında düşme kararı verildiği, ceza mahkemesinin kesinleşen kararının incelenmesinde davalı ... ile birlikte hakkında dava açılan diğer sanıkların kendilerine veya başkasına yarar sağlama amacı ile öğrenci ve velilerden para almadıkları, okul ve okula bağlı pansiyon ihtiyacı ile para topladıkları ve bu parayı okul ve pansiyon ihtiyacında kullandıkları gerekçesi ile ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği,
ceza mahkemesi tarafından tespit edilen maddi olgunun hukuk mahkemesini bağlayacağı ve dava dışı ...'ın parayı Ahmet Cahit’den aldığı ikrarı da birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yargılama yapılmış olmasına dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.