Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/5957 K.2022/9822

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 23/02/2021 tarih ve 2021/İHK-3468 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, müvekkiline ait araç ile davalıya sigortalı aracın karıştığı kaza neticesinde davacının aracında hasar meydana geldiğini, zararın tam olarak ödenmediğini, bu nedenle sonradan ıslah edilmek üzere şimdilik 1,00 TL değer kaybına ilişkin zararının tazminini talep etmiş, talebini 5.437,12 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacıya 1.652,88 TL ödeme yapıldığını, davalı şirket tarafından ödenecek değer kaybı tutarının maddi teminat limitinin %15 oranını aşamayacağını, taleplerin reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık hakem heyetince tüm dosya kapsamına göre; başvurunun kabulü ile 5.437,12 TL’nin 07/04/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince; itiraz kısmen kabul edilerek ; davacının başvurusunun kısmen kabulüne, 242,12 TL değer kaybına ilişkin maddi tazminatın 07/04/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir. İtiraz hakem heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu durumda, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırının altında olduğundan karar kesin niteliktedir. Bu sebeple, davacı yönünden temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.