Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/6033 K.2025/8022

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verildi. Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Tarafların vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karar bağlanması için uygun görülen 20.05.2025 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile daha öncesinde tanışık olup aralarında bir gönül ilişkisinin mevcut olduğunu, 2012 yılının 11. ayında ...'den mülkiyeti kendisine ait olması için davalıya araç alım hususunda vekalet verdiğini, ancak davalının söz konusu şirketten aracı kendi üzerine aldığını, bu durumu ise davalının kaçmasından sonra öğrendiğini, 2016 yılının Aralık ayında kendisinin uyku halinde iken davalının kendisine ait 35.000 Dolar yaklaşık 185.000 TL değerindeki dövizini alıp gece 01:30-02:00 sıralarında kayıplara karıştığını,

daha sonradan öğrenildiği kadarıyla o para ile davalının kendisine ... 'dan daha önce kendisinin bulup pazarlığını dahi yaptığı daireyi aldığını açıklamış, ... marka aracın davalı üzerinden terkini ile kendisinin adına kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 184.488,50 TL (35.000 USD karşılığı 28.01.2019 tarihi itibari ile) maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddia edildiği gibi davacı taraf uyurken 185.000,00 TL değerindeki dövizini alarak kayıplara karışmadığını, söz konusu olayla ilgili yaklaşık iki yıl sonra Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na müracaat ettiğini, 2018/54144 hazırlık numaralı başvurusuna 2019/1127 karar numarası ile Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiğini, yine davacı tarafın üç yıl sonra da bu davayı açtığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, davalının eylemini ortaya çıkaramadığı, ayrıca davacının şikayeti üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/54144 soruşturma 2019/1127 karar sayılı kararı ile Savcılık tarafından şüphelinin müştekiye ait 35.000 Dolar para hırsızlığına dair soyut iddia dışında, şüphelinin suç işlendiğini gösterir, dava açmaya yeter kanıt ve emare bulunmadığından takipsizlik kararı verildiği, davacının iddialarının soyut nitelikte olduğu, yemin deliline dayandığı halde kullanmadığı bu nedenle davalının kendisine yönelik haksız eylemi ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; olayın üzerinden bir buçuk sene geçtikten sonra şikayetçi olunmasının nedeninin davalıyı bulma çabası olduğunu, davacının yaşı ve hayatı düşünüldüğünde bu durumun makul olduğunu, mahkemece dinlenen tanık beyanlarının görgüye ve bilgiye dayalı olduğunu, yeminden vazgeçilmesinin nedeninin ise davalının inançsız olması nedeniyle olduğunu, ancak mahkemece ve Savcılık makamınca davalıya husumet beslendiği düşünülerek haksız ve hukuka aykırı karar verildiğini bu nedenle kararın bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının haksız eylemleri nedeniyle davacıda oluşan maddi zarar nedeniyle tazminat davasıdır. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR