Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/6403 K.2022/8936

Taraflar arasındaki ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın usulden reddine dair verilen 19/02/2019 günlü karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 19/02/2019 günlü Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine.

Dairemizin 02/12/2019 gün, 2019/3078 esas, 2019/5712 karar sayılı ilamıyla bozulması sonrasında, Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen 25/10/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Dairemiz 02/12/2019 gün ve 2019/3078 E.- 2019/5712 K. sayılı ilamında davanın görüm ve çözüm yeri adli yargı olup mahkemece, davalı idare yönünden işin esasına girilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinde “(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

(3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Anılan maddesinin (3) numaralı fıkrasına göre manevi tazminat davalarının tümden reddedilmesi halinde davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilir. Karar tarihi olan 2021 yılı itibarıyla Asliye Mahkemelerinde takip edilen dava ve işler için maktu vekalet ücreti 4.080,00 TL’dir.

Şu durumda, davacıların manevi tazminat istemi tümden reddedildiğine göre davada kendisini vekil aracılığı ile temsil ettiren davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT ile belirlenen maktu vekalet ücretinin altında bir miktara hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla hâlen uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.