Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/6655 K.2025/5879

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf talebinin esas incelenmeksizin kabulü ile HMK'nın 353. maddesinin 1. fıkrası (a) bendinin 6. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 353. maddenin (1). fıkrasının (a) bendinin (6). maddesi uyarınca kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 31.12.2020 tarihli ek karar ile temyize konu edilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362.maddesinin (g) bendi uyarınca, "(Ek:22.07.2020-7251/39 md.) 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar" hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a maddesinde altı bent hâlinde sayılan hâllerde istinaf mahkemesinin esası incelemeden verdiği İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın ilgili İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair kararlardan olması nedeniyle kesin olup temyiz edilemeyen kararlardan olduğundan davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.