Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/05/2016 tarihinde verilen dilekçe ile davalı ... yönetiminde, davalılar ... ve ...’ın maliki olduğu, davalı şirkete sigortalı aracın, murisleri ...’e 21/01/2015 tarihinde çarpması neticesinde vefat ettiğini, davalı sürücünün tutaklanarak hakkında kamu davası açıldığını, muris Hüseyin Demirin 1949 doğumlu olup ölüm tarihinde sigortalı olarak çalıştığını,
davacıların her ikisinin de boşanmış ve maddi desteğe ihtiyaçları olduğunu ileri sürerek belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada 10.000,00 TL destekten yoksun kalma taminatının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan ortaklaşa ve zincirleme olarak tahsilini, 36.000,00 TL manevi tazminatın ise olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı sürücü ve işletenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Şirket vekili: sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kusur oranının tespiti gerektiğini, ancak vefat edenin kusurlu olduğunu bu nedenle tazminattan uygun oranda indirim yapılmasını talep ettiklerini, davacıların destek iddialarının ispatlanması gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... ve ... vekili; kaza tarihinde kaza yapan ticari taksinin davalı ...'e kiralandığını bu sebeple tazminat istemlerinden kendilerinin sorumlu olmadığını, husumet itirazları olduğunu, vefat edenin yayalara geçiş yasağı olan yoldan karşıdan karşıya geçtiğini, sürücünün aniden önüne atladığını, sürücünün bu durumda kusuru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmişdir.
Davalı ... vekili; görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu bu nedenle görev itirazında bulunduklarını, davalının ceza mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde tahliyesine karar verildiğini, kaza ile ilgili kamera kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, davalının sağ şeritten düşük hızla ilerlediğini, kendisine yeşil ışık yandığını, vefat edenin ise kendisine kırmızı ışık yanarken aniden yola çıktığını, davalı frene bassa da kazadan kaçınamadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesi tarafından vefat eden murisin kazada kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili kararı istinaf etmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun süresinde yapılmadığı,
süre aşımı nedeni ile HMK'nın 352/1-c maddesi gereğince istinaf isteminin süre yönünden reddine dair 28/12/2021 tarihli karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, temyiz harç ve giderlerini yatırması için kesin süre verildiğini belirten 24/02/2022 tarihli muhtıranın tebliğine rağmen,
temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması nedeni ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen 29/03/2022 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Hükmü temyiz eden tarafın temyiz istemi temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması gerekçesiyle reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın 6100 sayılı HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 26/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.