Davacı vekili: müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu aracın kaza yapması neticesinde yaralandığını, %96 oranında malul kaldığını belirterek sonradan artırılmak üzere şimdilik 2.200,00 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL kalıcı ve geçici bakıcı ücreti talep etmiş; ıslahla talebini 580.000,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili; davacının geliri konusunda kendilerine bilgi verilmediğini,geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, davacının maluliyet oranının tespiti için rapor süresinin beklenmesini, emniyet kemeri takılmadığından müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
16/06/2017 tarihli ilk derece mahkemesi tarafından 1931 tarihli PMF Yaşam Tablosu esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesi doğrultusunda 580.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiş, davalının kararı istinaf etmesi üzerine Arkara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın davalı tarafından temyizi üzerine hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 30/10/2018 gün 2018/3805 E. 2019/9727 K. sayılı ilamında; “.
16/06/2017 tarihli ilk derece kararından sonra, davaya konu alacağın davacı tarafından 255.000,00 TL'sinin Dekorem Mimarlık Ticaret Limited Şirketine devredildiği, alacağın temlik edilmesi ile alacaklının yerine yeni bir alacaklı geçeceğinden eldeki davada devredilen 255.000,00 TL yönünden davacının aktif husumet ehliyeti bakımından karar verilmesi” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma kararından sonra ilk derece mahkemesi tarafından 26/09/2019 tarihinde verilen karar ile alacağın 255.000,00 TL’lik kısmının tenzili ile bakiye 325.000,00 TL alacağın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16/12/2020 gün 2019/6352 E. 2020/8575 K. sayılı ilamında; "...mahkeme kararına dayanak yapılan maluliyet raporunun Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak hazırlandığını, ancak kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınmak suretiyle, davalının kazanılmış hakları da gözetilerek alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi, hesap raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiği, gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece, davacı maluliyetinin tespiti amacıyla Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Yönetmelik’ine uygun rapor alınarak, TRH 2010 Yaşam Tablosu, %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılan hesaplama ile bakiye maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş ve yapılan hesaplamanın davalı lehine olmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 29.714,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 30/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.