Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/7723 K.2022/10068

Asıl ve birleşen davada davacı ... ... vd. vekili Av.... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/08/2011 ve 22/08/2014 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2017 günlü karara karşı davacılar vekili, davalılardan ..., ... Sey Turz İnş. Ltd.

Şti. vekili ve davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 15/12/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan Axa Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve babaları olan ... ...’in sevk ve idaresindeki araç ile davalı ...’ün sürücüsü, ...’ün maliki, ... Seyahat Turizm İnşaat Tic. Ltd. Şti’nin işleteni ve Axa Sigorta A.Ş.’nin trafik sigortacısı olduğu yolcu otobüsünün çarpışması sonucu, müvekkillerinin murisi ... ...’in vefat ettiğini, müteveffanın eş ve çocukları olan davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek destekten yoksun kalma tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekili ve davalılardan ..., ... Seyahat Turizm İnşaat Tic. Ltd. Şti. ve Axa Sigorta A.Ş. vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, raporun denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; kararı davalılardan Axa Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1.Davalının davacılardan ... ve ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı taraflar bakımından ayrı ayrı belirlenecektir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davalının adı geçen davacılar bakımından temyize konu ettiği miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalının davacılardan... ...’e yönelik temyiz itirazlarına gelince:

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b)Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, kazada hayatını kaybeden eşi ... ...’in desteğinden mahrum kaldığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuştur. Destekten yoksun kalma iddiası ile açılan dava, ölümden sonraki süre boyunca doğacak zararın tazmini talebini kapsamaktadır. Bu nedenle yargılama boyunca davacının değişen durumu tazminatın belirlenmesi yönünden etkili olacaktır.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 45. maddesi (6098 sayılı TBK 53) gereği destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için her şeyden önce destek alma hakkı olan kişinin, destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; dul kalan eşin yeniden evlenmesi halinde destekten yoksun kaldığı sürenin önceki eşin ölüm tarihi ile yeniden evlenme tarihi arasındaki süreye göre hesaplanması gerekmektedir.

UYAP kayıtlarının incelenmesinde, davacının 25/06/2013 tarihinde, desteğin ölümünden sonra evlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı eşin evlendiği hususunun göz önünde bulundurularak desteğin ölüm tarihi ile davacının yeniden evlendiği tarihe kadarki gerçek zararının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, desteğin eşi davacının yeniden evlendiği tarihten sonraki dönem için de destek hesabı yapılmış olması doğru görülmemiştir.

Kaldı ki, davacının dava dilekçesinde 4.400,00 TL maddi tazminat talebinde bulunduğu, 25/09/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 83.066,11 TL artırarak 87.466,11 TL olarak ıslah ettiği, mahkemece 93.360,64 TL tazminata hükmedildiği anlaşılmakla; talep aşılarak karar verilmiş olması da doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.