Davacılar vekili, davalı tarafa zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile 27.01.2005 tarihinde meydana gelen kazada davacıların yaralandığını, davalının davacı ... için ödediği 12.586,00 TL ve davacı ... için ödediği 11.044,00 TL'nin yetersiz olduğunu açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için 4.000,00'er TL iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 03.06.2021 tarihli dilekçesiyle davacı ... için talebini 21.099,92 TL'ye artırmıştır.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.01.2014 tarih ve 2012/14128 E., 2014/268 K. sayılı bozma ilamı ile "...2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 109. maddesinde motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazmini için kaza gününden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüş, aynı maddenin ikinci fıkrasında, davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda ceza kanununun öngördüğü ceza zamanaşımının (sürücü,
işleten veya diğer sorumlular için fark gözetilmeksizin) uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Trafik kazası 27.1.2005 tarihinde meydana gelmiş, dava 1.4.2011 tarihinden açılmıştır. Kazada Mehmet Koç Yiğit ölmüş, ... Aslan, Hadi Aslan, Salih, Cemal ve Abdullah ise yaralanmıştır.
Kaza tarihi nazara alındığında eylem 765 sayılı TCK'nun 455/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu takdirde zamanaşımı süresi 5 yıl, aksi halde aynı yasanın 455/2. maddesinde düzenlenen eylemi oluşturduğu takdirde ise zamanaşımı süresi 10 yıl olacaktır.
Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/383-09/7 sayılı kararı ile TCK 455/1 maddesi gereği verilen mahkumiyet hükmü Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.10.2011 tarih ve 2011/2617-2782 sayılı ilamı ile bozulmuş olup, bu bozma yaralanmaların niteliğine ve dolayısı ile tatbik edilecek TCK maddesine yöneliktir.Bu durumda 12. Ceza Dairesinin bozma ilamı da nazara alınarak gerekli deliller usulen toplandıktan sonra yaralanmaların niteliği ve ağırlığı ile uygulacak TCK maddesine göre zamanaşımı süresinin yeniden değerlendirilmesi ve bu sebeple kararın bozulması gerekmektedir" gerekçesi ile bozulmuştur.
Bozma ilamına mahkemece uyulmakla, dava kısmi dava olup 03.06.2021 tarihli dilekçeyle artırılan kısmın TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığı, davacı vekilinin 25.05.2016 tarihli dilekçesiyle davacı Cemil yönünden davayı atiye bıraktığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin zamanaşımı nedeniyle reddine, davacı ...'ın açtığı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, olay tarihi itibariyle 765 sayılı TCK hükümleri geçerli olup 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması doğru değilse de hükmün sonucu itibariyle doğru olmasına göre davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,
Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,
05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.