Davacılar vekili; davacı ... 'a karşı davalılar .... ve ... tarafından 2007 yılında, davacı henüz ilkokul 1.sınıfta iken, zor kullanarak cebir, şiddet ve tehdit kullanarak nitelikli cinsel istismar suçunu işlediklerini, her ne kadar ceza yargılamasında mahkeme mağdurun kızlık zarının bozulmadığından bahisle TCK 103/4 e göre ceza vermişse de olayın nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturduğu,
olay nedeniyle davacı ...’nin babası davacı ... ile davalılardan ...'ün babası ... ile aralarında tartışma çıktığını, yaşanan tartışma nedeniyle davacı ...'ın Ünye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/113 Esas ve 2008/1 Karar sayılı dosyasında ceza aldığını ve hapis yattığını, yaşanan olaylar akabinde köylerinden ayrılmak zorunda kaldığını, davacı ...'nin yıllarca hem yaşadığı olayı atlatamadığını hem de babasından ayrı kalmak zorunda kaldığını, davacı ...'ın sicil kaydına da yansıyan bu olay dolayısıyla iş bulamadığını, davacı ...’nin annesi davacı ...’la birlikte yıllardır kızlarının psikolojisini düzeltmeye çalıştığını belirterek;
davacılar .... ve .... için 30.000,00’er TL, davacı ... için 90.000,00 TL manevi tazminatın ve davacılar için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00’er TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/8 Esas sayılı ceza dava dosyası kapsamında, davalıların 09.03.2007 tarihinde davacılardan ....'a karşı işlemiş oldukları "basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan dolayı mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın 01.07.2014 tarihinde kesinleştiği, davalıların suça konu eylemi işlediğinin sabit görüldüğü,
ceza davasının mağduru davacı ve davacının anne, babası açısından kişilik haklarının hukuka aykırı olarak saldırıya uğradığı ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ve 58. maddesi uyarınca manevi tazminatın koşullarının oluştuğu kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 45.000,00 TL, davacılar ... ve ...'ın her biri için 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 09.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacılara verilmesine, davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre taraf vekillerinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine,
kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5.383,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'tan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.